จึงติดต่อสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ของราชวิทยาลัยอายุรแพทย์ลอนดอน
เชิญชวนให้พวกเขาเข้าร่วมการประชุมทางวิดีโอในวันพรุ่งนี้เพื่อหารือเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของการผ่าตัดในครั้งนี้
ผ่าตัดต่อไม่ได้แล้วหงจี้กับเฉินชางเดินออกจากห้องผ่าตัดพร้อมกัน
วิลเลียมถูกส่งตัวไปที่ห้องผู้ป่วย คิดว่าไม่นานก็คงฟื้น
ส่วนเฉินชางถูกหงจี้พาไปที่ห้องทำงาน เลี่ยวรุนฟางแนะนำเจ้าหน้าที่กระทรวงการต่างประเทศและพระชายาของวิลเลียมให้รู้จักกับเฉินชางอย่างกระตือรือร้น
ความจริง… เฉินชางไม่ได้ตื่นเต้นนัก ตอนนี้เฉินชางไม่ใช่ชายหนุ่มที่เพิ่งออกจากเมืองอันหยางและไม่เคยเจอโลกกว้างคนนั้นแล้ว
เขาในตอนนี้พูดได้ว่าจะไม่ให้ความสำคัญกับเจ้าชายน้อยคนนี้ก็ได้ ทว่าเพราะเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ทางการทูตจึงต้องไว้หน้ากัน!
เฉินชางจึงพยายามอย่างสุดความสามารถ และรอคอยรางวัลจากภารกิจในวันนี้เป็นอย่างยิ่ง
ตอนนี้เลี่ยวรุนฟางภาคภูมิใจมากเพราะหมอประเทศจีนของเราเก่งมาก
คนอื่นรักษาเจ้าชายวิลเลียมของพวกคุณไม่หาย มาประเทศจีนของเรากลับรักษาได้!
พูดออกไปก็รู้สึกเป็นเกียรติ!
แม้แต่ท่านผู้นำยังมองเจ้าหน้าที่กระทรวงการต่างประเทศด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ จากนั้นหันมองเฉินชางแล้วพยักหน้า!
เจ้าหมอนี่ทำให้ตนและประเทศชาติได้หน้า คิดว่าวันนี้ที่ลอนดอนคงจะคึกคักมาก ชาวอังกฤษกลุ่มนี้ต้องการพูดคุยกันอย่างจริงจัง
ท่านผู้นำคิดได้แบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกชื่นชม
