ังนั้นจะดำเนินการในภาวะสลบอย่างสมบูรณ์ไม่ได้ ต้องทำแบบเดียวกับการผ่าตัดโรคพาร์กินสัน
เลือกวางยาชาเฉพาะส่วนเพื่อคอยสังเกตระหว่างผ่าตัดว่าอาการปวดบนหน้าผู้ป่วยหายไปหรือยังแต่ว่า!
หากการผ่าตัดเคสนี้ผิดพลาดไปจะเกิดภาวะแทรกซ้อนหลายอย่าง
ถึงเฉินชางจะเห็นผู้เชี่ยวชาญกลุ่มนี้พากันชมว่าดี แต่พอถึงเวลาผ่าตัดเปิดกะโหลกขึ้นมาจริงๆ จะต้องหนีเร็วกว่าใครแน่นอน!
ถึงอย่างไรตำแหน่งนี้ก็ล้วนเป็นเส้นประสาทและเนื้อเยื่อสำคัญทั้งสิ้น
ก้านสมองส่วนท้ายไม่ใช่แค่เส้นประสาทแขนงหนึ่งที่อยากตัดก็ตัดได้ มีเส้นประสาทเกี่ยวข้องมากมาย
คุณตัดทิ้งได้แค่เส้นประสาทไขสันหลังเส้นใดเส้นหนึ่งเท่านั้น แค่คิดดูก็รู้แล้วว่าระดับความยากสูงมากขนาดไหน!
หากเผลอไปสร้างความเสียหายฝังลึกเข้า ทำให้กลุ่มนิวเคลียสหรือใยประสาทรับสัมผัสเสียหาย จนก่อให้เกิดภาวะกลืนลำบาก[3] และภาวะฮอร์เนอร์ซินโดรม[4]
หากตัดในตำแหน่งที่สูงขึ้นไปอีกนิดจะสร้างความเสียหายต่อเรสติฟอร์มบอดี้[5] ก่อให้เกิดภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการ[6] ซึ่งก็คือเดินเหินไม่มั่นคงหรือสะดุดตัวเองล้ม…
ถ้าขยับไปด้านหน้าจะสร้างความเสียหายต่อกลุ่มใยประสาทไขสันหลังทาลามัส[7] และเส้นประสาทสมองคู่ที่สิบเอ็ด[8]
ก่อให้เกิดอาการไหล่ห่อประสาทรับความร้อนและเย็นของร่างกายส่วนล่างบกพร่อง…
สรุปคือตำแหน่งนี้ไม่ว่าคุณจะรุกหรือถอยก็ยากทั้งคู่ ทำได้เพียงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดเพราะไม่เหลือทางถอยแล้ว
หลังจาก