พึ่งขุนเขา เขาถล่มได้พึ่งผู้คน คนหลบลี้ได้เฉินชางเข้าใจประโยคนี้ดีไม่ใช่ว่าเขาไม่ยอมเชื่อใจระบบแต่คิดว่าเมื่อตนมีเงิน มีทรัพยากร ตนก็จะพัฒนาตัวเองได้อย่างเต็มที่ไม่จำ เป็นต้องไปขอทุนวิจัยจากภาครัฐอีกภาครัฐเองก็มีทรัพยากรทางการแพทย์อย่างจำ กัดทรัพยากรชั้นเลิศถูกครอบครองโดยโรงพยาบาลและบุคคลชั้นแนวหน้าเพียงไม่กี่รายแต่อย่างไร…เขาก็เป็นหนี่งในบุคลากรชั้นแนวหน้าเช่นกันเฮ้อ…ค่อนข้างน่าละอายดังนั้น เมื่อตนยึดครองไว้มากขนาดนั้น คนอื่นย่อมได้น้อยลงแต่ถ้าตนมีเงิน อยากทำอะไรยังจะทำไม่ได้อีกหรือไม่แน่ว่าอาจจะให้การสนับสนุนคนอื่นได้ด้วยกล่าวอีกนัยคือ…ถ้าหากกงไต้เจินไม่พูดเรื่องพวกนี้ ความรู้ด้านศัลยกรรมตกแต่ของตนจะต้องเน่าอยู่ในท้องงั้นหรือแบบนี้ดูไม่เหมาะอย่างเห็นได้ชัด ทักษะนี้สร้างเงินได้มากขนาดไหนกันเฉินชางนึกถึงเทคนิคอย่างหนึ่งที่ตนเพิ่งได้รับมา![เทคนิคการเกลา!]นี่อาจจะเป็นอาวุธชิ้นหนึ่งในวงการศัลยกรรมตกแต่งเทคนิคเกลาระดับสมบูรณ์แบบ ถ้าใช้ในวงการศัลยกรรมตกแต่งต้องเป็นเทคนิคที่สร้างความปั่นป่วนได้แน่นอนแต่ว่า…ตอนนี้เฉินชางยังไม่คิดจะบอกอีกฝ่ายในทันทีรอไปก่อนดีกว่า เฉินชางคิดว่าหากมีเทคนิคนี้อยู่ น่าจะช่วยให้กงไต้เจินขอปันหุ้นมาให้ตนได้สะดวกกว่าเดิม ไม่แน่ว่าอาจจะได้เพิ่มอีกนิดหน่อยด้วยใครบ้างจะรังเกียจเงินเยอะๆ…หลังจากเฉินชางคุยรายละเอียดกับกงไต้เจินเรียบร้อยก็กลับเข้าประเด็นหลักตอนนี้ ทุกค
