เกินไป!อีกอย่างมณฑลตงหยางก็เชื่อมต่อกับห้ามณฑลสิบสามจังหวัด เป็นศูนย์กลางการคมนาคมในแถบที่ราบภาคกลางสนามบินแห่งชาติสามแห่ง มีรถไฟและรถไฟความเร็วสูงที่เดินทางผ่านหลายสถานที่ทั่วประเทศเมืองอันหยางในปัจจุบันก็ถูกขนานนามว่าเป็นเมืองที่สร้างขึ้นบนทางรถไฟคมนาคมสะดวก!ราคาย่อมเยา!ทรัพยากรทางการแพทย์พรั่งพร้อม!เมื่อถึงตอนนั้นจะดึงดูดผู้คนจากทั่วประเทศมาแน่นอนประเด็นสำ คัญที่สุดคือยังคงเป็นเพราะเฉินชางศาสตราจารย์เฉินอยู่ที่นี่กงไต้เจินเชื่อว่าอีกไม่นานที่นี่จะกลายเป็นศูนย์การแพทย์ชั้นนำของประเทศแน่หากไม่ใช่เพราะมีทุนทรัพย์ตื้นเขิน กงไต้เจินก็คิดจะลงทุนในอสังหาริมทรัพย์เพิ่มเมื่อเฉินชางบรรยายเสร็จก็ออกมาหลังจากกลับไปกินมื้อกลางวันที่บ้าน ช่วงบ่ายเขาก็ต้องกลับเมืองหลวงแล้วแต่ตอนนี้ เหอจิ้นที่อยู่ในห้องทำงานยังไม่หายจากอาการตกใจก่อนหน้านี้เลย!เขา…จะได้ติดตามศึกษาหัวข้อนี้ของศาสตราจารย์เฉินจากสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์กงงั้นเหรอโชคดีมาเร็วเกินไป คล้ายกับพายุทอร์นาโดโถมใส่ทุกคนรอบข้างมองเหอจิ้นอย่างอิจฉามีเสียงโมโหฟึดฟัดดังขึ้น “เหล่าเหอ เมื่อวานนายน้อยเนื้อต่ำใจเลยให้ฉันเลี้ยงเหล้านาย แต่วันนี้เจ้าชั่วอย่างนายกลับได้เข้าร่วมทีมลุ้นรางวัลความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ!”“ใช่แล้ว โชคขี้หมานี่หว่า”“เมื่อวานฉันอุตส่าห์ปลอบนายตั้งนาน!”“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เลี้ยงข้าวซะ!”…เฉินชางกลับถึงเมืองหลว
