เจ้าสามารถกลับมาเปิดสำนักศึกษาในหมู่บ้าน…”
หากทำเช่นนี้ ทั้งชีวิตนี้ก็สามารถจินตนาการได้แล้ว ก็คือชีวิตที่เหมือนกับอาจารย์เสิน
แบบที่สอง สอบเคอจวี่ต่อไป แต่ไม่ไปเรียนที่โจวเสวีย ทว่ารั้งอยู่ในสำนักศึกษาสกุลเสิน
ข้อดีในการอยู่กับอาจารย์เสินก็คือ อาจารย์เสินเข้าใจจูชีเป็นอย่างดี สามารถกำหนดแผนการเรียนโดยปรับตามลักษณะการเรียนของจูชีได้ ช่วยให้จูชีสอบในระดับที่สูงขึ้น
ขณะเดียวกัน อาจารย์เสินก็มีข้อด้อยเช่นกัน นั่นก็คือตัวเขาไม่ใช่จวี่เหริน ไม่ทราบชัดว่าเขาจะมีความสามารถสอนต่อไปได้หรือไม่
ข้อเสนอของเย่อวี๋หรานก็คือ “อาจารย์เสินจะเต็มใจสอนเจ้าเจ็ดหรือไม่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับพวกเรา ยังต้องสอบถามความคิดเห็นของอาจารย์เสินว่าเขายินดีหรือเปล่า แน่นอน เจ้าเจ็ดไม่จำเป็นต้องรีบร้อนให้คำตอบ พวกเรายังมีแบบที่สาม”
แบบที่สาม เรียนต่อไป โดยไปเรียนที่โจวเสวีย
โจวเสวียเป็นสถานศึกษาที่ดำเนินการโดยราชสำนัก ศักยภาพของอาจารย์และสภาพแวดล้อมย่อมไม่ต้องพูดถึง จะต้องดีกว่าตำบลอันจิ่วแน่นอนอยู่แล้ว จูชีไม่เพียงแต่จะได้ไปสัมผัสเรื่องราวแปลกใหม่ แต่ยังจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ มากมายอีกด้วย
ทว่าก็ไม่ได้มีแต่ข้อดีไปเสียทั้งหมด ยกตัวอย่างเช่นอาจารย์ของที่นั่นเป็นอย่างไร จะใคร่ครวญแทนจูชีหรือไม่? ลูกศิษย์ของที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง จะอยู่ร่วมกันได้ง่ายหรือเปล่า?
สำคัญที่สุดก็คือ จูชีจะสามารถปรับตัวได้ไหม?
ไม่ว่าจะตัดสินใจ
