้อย!
แม้แต่กงไตเจินก็ช่วยได้แค่งานเล็กๆ ตลอดทั้งขั้นตอนต้องให้เฉินชางจัดการเอง!
เพราะแม้แต่เฉินชางก็รับประกันไม่ได้ว่าต้องทำอย่างไร จึงจะลดการระคายเคืองจากการผ่าตัดให้เหลือน้อยลงที่สุด!
ภายใต้ฤทธิ์ยาชาร่างกายของคนไข้แสดงการระคายเคืองแล้ว
เวลานี้เฉินชางถือมีดผ่าตัดมือซ้ายมือขวาถือกรรไกร แต่… ราวกับเหมือนไม่มีน้ำหนักอย่างไรอย่างนั้น!
เห็นแค่ว่าเฉินชางตัดส่วนลึกของเนื้อเยื่อตายอย่างระมัดระวัง เริ่มแยกกำจัดเนื้อตาย!
จากนั้นกรรไกรที่มือขวาก็เริ่มตัดเนื้อเยื่อไขมันที่สุขภาพไม่ดีที่เปิดเปลือยหรือกระจัดกระจายอยู่ตามเนื้อเยื่อตายอันหลงเหลือจากแผลไฟไหม…
ไม่ก็ทำการขุดออก ขั้นตอนนี้ต้องทำเป็นขั้นๆ ไป!
ไม่สร้างความระคายเคืองมากเป็นดีที่สุด!
อย่าทำลายมากเกินไป!
มีดกรรไกรในมือของเฉินชางเหมือนกับพันด้วยสำลี อ่อนโยนไร้กำลัง!
ทุกคนดูจนตาเป็นประกาย!
นี่คืองานที่ยากที่สุดในการผ่าตัด ถ้าให้บรรยายแบบโลกศิลปะการต่อสู้นั่นจะต้องเป็น ยกหนักเป็นเบา ซับซ้อนแต่ดูง่ายดาย!
จะใช้เครื่องมือตัดที่คมปลาบอย่างมีดผ่าตัดและกรรไกรผ่าตัด ให้ได้ผลลัพธ์ดุจปุยนุ่นคิดดูว่ายากเย็นขนาดไหน
เพราะมีแต่ต้องทำเช่นนี้จึงจะไม่ถึงขั้นทำลายเนื้อเยื่อปกติมากเกินไป!
ไม่มีใครรู้ว่าความลึกของแผลไฟไหม้กับความหนาของสะเก็ดแผลเป็นเท่าใด!
ฉากที่ดูเรียบง่ายนี้ทำให้ทุกคนตื่นเต้นอย่างยิ่ง!
กงไตเจินมองเฉินชางถอนหายใจไม่จบสิ้น!
เดิมทีนึกว่าตัวเองจะ