จาวชิวผิงมองเฉียนเลี่ยงอย่างซาบซึ้ง!
เฉียนเลี่ยงเป็นคนมีความสามารถจริงๆ เฉียนเลี่ยงยิ้มเล็กน้อย จาวชิวผิงมองเฉินชางอย่างกระอักกระอ่วน
“ศาสตราจารย์เฉินว่าเหมาะสมไหมครับ”
เขากลัวว่าเฉินชางจะปฏิเสธ อย่างไรเสียเฉินชางก็ดู… ไม่ชอบทำตัวโดดเด่น
เฉินชางกลับยิ้ม “งั้นก็รบกวนผู้อำนวยการจาวแล้วครับ”
จาวชิวผิงได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าดีใจทันที มีธงเฉินชางอยู่อัดคนได้เป็นอย่างดี!
จาวชิวผิงจึงรีบลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก “ผู้อำนวยการเฉียนคุณต้อนรับแขกดีๆ ผมออกไปจัดเตรียมเรื่องคืนนี้ก่อนนะครับ!”
เฉียนเลี่ยงยิ้มพยักหน้า
เฉินชางก็ยิ้มขอบคุณเฉียนเลี่ยง เขารู้ว่าเฉียนเลี่ยงกำลังช่วยตัวเองอยู่
ตัวเองเพิ่งกลับมาอยากเริ่มทำงานจะขาดความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมงานเหล่านี้ไม่ได้!
บางทีการเป็นหัวหน้าที่ดีไม่ใช่เรื่องยาก แต่เรื่องที่เฉินชางต้องทำไม่ใช่งานของหัวหน้าธรรมดา
ภารกิจใดๆ ของเขาอาจจำเป็นต้องให้โรงพยาบาลมากมายในอันหยางร่วมมือกัน
ดังนั้นมื้อย่ายๆ ในคืนนั้นก็กลายเป็นงานเลี้ยงของสายอาชีพการแพทย์ในอันหยางอย่างสมเหตุสมผล!
ทุกผู้ทุกคนมาพร้อมหน้า!
แม้แต่เจ้าหน้าที่ของกระทรวงสาธารณสุขก็เข้าร่วมงานเลี้ยงคืนนี้ ทุกคนเต็มใจเข้าร่วมอย่างยิ่ง!
มองความสำเร็จของเฉินชางหลังจากไปเมืองหลวงเหล่านั้น ทุกคนพากันกลายเป็น ‘จอมเยินยอเฉินชาง’
ทุกคนชนแก้วฮาเฮมีความสุขมากสำหรับการกลับมาของเฉินชาง ทุกคนยินดีจากใจ
กระทั่งทุกคนต่างยังค
