่งหนึ่ง
เขาพูดกับหวงปินไห่ต่อว่า “เสี่ยวหวง คุณช่วยจัดการหน่อยนะ ตอนผ่าตัดก็เรียกผมด้วย ผมไปทำงานแล้ว
“เหมิงเหมิง คุณช่วยดูเสี่ยวจื้อหน่อยนะครับ ผมไปห้องผ่าตัด อย่าให้เขาวิ่งเล่นมั่วซั่วนะ”
พูดจบอู๋ฮุยก็หันหลังจากไป ไม่มองเจียวโหรวโหรวแม้แต่นิดเดียว
แต่…
นี่ทำให้เธอเสียใจยิ่งกว่าถูกตบหน้าเสียอีก
เดิมเธอนึกว่าจะอับอายแบบไหน หรือว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไร…
แต่เขาไม่ชายตามองเธอแม้แต่น้อย
หรือว่าพูดว่าไม่เต็มใจมองเธอสักแวบเดียวก็ได้
นึกถึงสายตาเหยียดหยามของตัวเองตอนออกจากศาล เจียวโหรวโหรวอับอายแทบบ้า
น่าขายหน้าเกินไปแล้ว!
ที่แท้ไม่ใช่ว่าอู๋ฮุยไม่อยากโต้เถียงกับตัวเอง แต่เป็นเพราะว่า…พวกเธออยู่คนละโลกเดียวกัน
ในเมื่อไม่เข้าใจ เหตุใดต้องโต้เถียง
เพราะคนที่อยู่คนละโลก ไม่อาจโน้มน้าวกันและกัน
ด้วยเหตุนี้ คนที่อึดอัดที่สุดยังต้องนับสามีคนปัจจุบันของเจียวโหรวโหรว ชายคนนั้นหน้าดำคล้ำ ลุกขึ้นจากไป
ราวกับตัวเองเข้าไปในอาณาเขตของสิงโตอีกตัวหนึ่ง
อู๋ฮุยจากไปแล้ว
พวกเจียวโหรวโหรวสามคนมาถึงห้องผู้ป่วย
นี่คือห้องผู้ป่วย VIP
อู๋ฮุยเป็นคนจัดแจงให้
ตอนบ่าย พวกเจียวโหรวโหรวสามคนจึงรู้ว่า อยากอยู่ที่นี่