ก่อนหน้านี้ฉีข่ายไม่เคยพิจารณาคำพูดของเฉินชางอย่างจริงจังมาก่อนเลย!
ถ้าเป็นคำถามจากคนนอกวงการคนอื่น คงทำให้เขารู้สึกว่าอ่อนต่อโลกและน่าขบขัน
เนื่องจากอาการโดยรวมที่ปรากฏขึ้นนี้ก็คือภาวะของโรคไม่ใช่หรือ
แต่ว่า!
วันนี้กลับต่างออกไป!
เฉินชางคือใครกันล่ะ นี่คือดาวรุ่งคนหนึ่งของวงการศัลยกรรมประสาท แถมยังเป็นเสาหลักในอนาคตของการแพทย์จีนในวันข้างหน้าด้วย!
ไม่อย่างนั้นเสี้ยวรุ่นฟางจะยอมทุ่มทุนขนาดนี้เหรอ
อะไรคือ
พอฉีข่ายได้ฟังคำพูดของเฉินชาง เขาก็เริ่มย้อนคิดและใคร่ครวญดู!
อาการสั่นขณะพัก กล้ามเนื้อเกร็งตัว เคลื่อนไหวเชื่องช้า…สร้างตัวทดลองอาการแยกกันได้ไหมงั้นเหรอ!
ความสำคัญในการแยกอาการอยู่ตรงไหน
พอคิดมาถึงตรงนี้ ฉีข่ายมองเฉินชางพลางถามด้วยความฉงน “ศาสตราจารย์เฉิน คุณคิดว่าการสร้างตัวทดลองแยกตามอาการสำคัญมากเหรอครับ”
เฉินชางพยักหน้ารับ!
เขาคือผู้มีประสบการณ์ทดลองผ่าตัดรักษาพาร์กินสันในร่างกายมนุษย์มานับพันนับหมื่นครั้งแล้ว
เขาจำได้ชัดเจนดี จุดที่ควบคุมให้เกิดรอยโรคของโรคพาร์กินสันขึ้นไม่ได้มีเพียงตำแหน่งเดียวแน่นอน
นี่คือเหตุผลที่จำเป็นต้องเลือกสร้างรอยโรคขึ้นในบริเวณที่แตกต่างกัน
เช่นเดียวกับกา
