เวลานี้เอง!
เสี่ยวเคอที่กลับมาถึงห้องทำงานแล้วเอ่ยกับเฉียวเฉิงอันว่า “ผู้อำนวยการเฉียวคะ เกิดเรื่องแล้วค่ะ!”
เฉียวเฉิงอันถามด้วยสีหน้าตกใจ “เกิดอะไรขึ้น!”
เหล่าหม่ายิ่งตกใจจนหน้าถอดสี “อาซ้อกับเฉินชางหนีตามกันเหรอ”
เสี่ยวเคอที่เดิมทีอารมณ์ดีขึ้นมาแล้วพลันชะงักอยู่ที่เดิม!
ค่อนข้างมึนงง!
นี่มัน…อะไรกันอีกล่ะ
ทุกคนต่างกลอกตาใส่
เฉียวเฉิงอันเตะเหล่าหม่าทีหนึ่ง
เหล่าหม่าไม่โกรธ ถึงอย่างไรการเตะก้นม้าก็ถูกเรียกว่าการประจบนี่นา!
เสี่ยวเคอรีบเอ่ย “ผลสแกน MRI ออกแล้วค่ะ ศาสตราจารย์เฉินบอกว่า อาซ้อมีเนื้องอกในต่อมใต้สมองหนึ่งก้อนค่ะ!”
พอเอ่ยประโยคนี้ออกไป ทั้งห้องฮือฮาขึ้นมาทันที!
“บ้าไปแล้ว!”
“ศาสตราจารย์เฉินเทพเกินไปแล้วมั้ง”
“นั่นสิ มองแวบเดียวก็ดูออกเลยเหรอ”
“ไม่แปลกเลยที่ศาสตราจารย์เฉินวัดความดันให้อาซ้อ จากนั้นก็ส่งไปทำ MRI ต่อ! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้”
ชั่วขณะนั้น ทุกคนในห้องพากันออกความเห็น
ความนับถือที่ทุกคนมีต่อเฉินชางเพิ่มถึงขีดสุดแล้ว!
ตอนนี้เอง มีคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ศาสตราจารย์เฉินสันนิษฐานได้ยังไงว่ามีเนื้องอกในสมอง”
เพิ่งพูดจบ อู๋ฮุยก็เอ่ยขึ้นมา “ถึงแม้อาการของอาซ้อจะดูเหมือนแม่บ้านวัยก
