าจารย์!”
เฉินชางฉงนขึ้นมาแล้ว
ต้องพึงรู้ว่าของอย่างผู้สืบทอดวิชาการนี้มีคุณค่าสูงมาก
คนที่สืบทอดได้ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เปี่ยมประสบการณ์ทางคลินิกและมีชื่อเสียงระดับมณฑลไปจนถึงระดับประเทศ
ทั้งประเทศคนที่ได้ฉายาอาจารย์ที่ปรึกษาวิชาการก็มีไม่ถึงสองร้อยคน
คนเหล่านี้มีใครบ้างที่ไม่ใช่บุตรของสวรรค์
มิหนำซ้ำ!
ที่สำคัญที่สุดคือ อยู่ๆ ตัวเองก็กลายเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาระดับสุดยอดโดยไม่รู้ตัว!
เพราะถ้าหากหมอปริญญาโทที่มีประสบการณ์ทางคลินิกมากกว่าสิบปีไหว้อาจารย์สำเร็จ อีกสามปีต่อมา เมื่อทำวิทยานิพนธ์เสร็จก็จะได้วุฒิปริญญาเอก!
นี่ก็เท่ากับว่า…อยู่ ๆ ตัวเองก็กลายเป็นสุดยอดอาจารย์ที่ปรึกษาปริญญาเอกงั้นหรือ
เฉินชางในฐานะเจ้าหน้าที่ในระบบการแพทย์ เขาศึกษาเรื่องนี้มามาก
นี่น่าจะจัดเป็นทางลัด
คนไม่น้อยอาศัยเส้นทางนี้ก็เดินได้ราบรื่น!
แต่อาจารย์ที่ปรึกษาทั้งประเทศจะมีสักเท่าไรกัน…
ไม่สิ!
เฉินชางมองทุกคนในที่นี้ เหมือนว่า…ที่นี่ก็ครองโควต้าสี่คนแล้ว!
ถูกต้อง!
ทุกคนในที่นี้ต่างก็เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทางการแพทย์ที่โด่งดังระดับประเทศ!
แต่…
คนเหล่านี้กลับมาไหว้ตัวเองเป็นอาจารย์!
นี่จะไม่กินโควตาหรอกเหรอ
พวกคุณแต่ละคนใกล้จะได้เป็นส
