“ราวหนึ่งเดือนก่อนสองมือของผมเริ่มสั่นขึ้นมา ตอนแรกผมไม่ได้ใส่ใจ… แต่… จนกระทั่งการสั่นนี้เหนือการควบคุมของผม ถึงขั้นร้ายแรงจนกระทบต่อชีวิตและงานของผม ผมก็ตระหนักได้ว่า… ผมอาจจะป่วยแล้ว!”
วันคืนหลังจากนั้นผมสับสน เหมือนถูกโรคนีดึงเรี่ยวแรงทั้งหมดกับจิตวิญญาณไป ไม่ต่างอะไรจากศพเดินได้!
ศาสตราจารย์เฉินมาพบผม บอกผมว่าเขาช่วยผมได้!
เวลานี้ทุกคนงงงัน ดูสงสัยอย่างชัดเจน อย่างไรเสียพาร์กินสันเป็นโรคแบบไหนทุกคนรู้ดี คนที่ดูการผ่าตัดก็เป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคมืออาชีพ ชั่วขณะนั้นทุกคนในการถ่ายทอดสดวิจารณ์กันอย่างดุเด็ดเผ็ดร้อน
“เป็นไปไม่ได้!”
“สร้างชื่อ สร้างชื่อทีเดียวได้สองคนชัดๆ!”
“นั่นสิ ฉันไม่เชื่อเด็ดขาด พาร์กินสันรักษาหายด้วยการผ่าตัดได้เหรอ”
วินาทีนี้ตอนที่แทบจะทุกคนเริ่มกังขา พลันมีคนพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ศาสตราจารย์เฉินต้องสร้างชื่อด้วยเหรอ”
ประโยคนี้อุดปากทุกคนทันที!
จริงด้วย!
ศาสตราจารย์เฉินเป็นคนเก็บตัวขนาดนี้ เขาจะสร้างชื่อหรือ? กระทั่งพูดได้ว่าเขาจำเป็นต้องสร้างชื่อด้วยหรือ เขาแค่ต้องลงโมเมนต์เท่านั้นเอง
“วันนี้มาตัดพาร์กินสันเล่นๆ สำเร็จแล้ว ซื้อขาไก่ครึ่งโลฯ ฉลองสักหน่อย!”
แค่โมเมนต์นี้ก็ทำให้เขาโด่งดังระดับโลกแล้ว!
โจวหงกวงยิ้มบอก “ทุกคนอาจคิดว่าพาร์กินสันรักษาไม่ได้ อย่าว่าแต่ผ่าตัดเลย!”
“แต่ความจริงก็คือแบบนี้ครับ เมื่อครึ่งเดือนก่อนผมเข้ารับการผ่าตัดพาร์กินสัน ศาสตราจารย์เฉ
