เดือนให้หลังนี้ แล้วก็ยิ่งเฝ้าคอยรางวัลของระบบ!
เจอเรื่องดีๆ จิตใจก็มีความสุข เฉินชางเพิ่งกลับมาที่ห้องทำงานแพทย์ก็เจอคนอยู่ด้านในมากมาย เฉินชางชวนเหล่าหม่าไปกินข้าวที่โรงอาหารเวลานี้คนยังไม่มากอาหารก็ร้อนอยู่ แต่ในตอนนี้เองผู้หญิงคนหนึ่งก็ตามมาด้านหลังติดๆ เฉินชางกับเหล่าหม่าหันไปด้วยความระแวง!
มองคนไม่น่าไว้ใจคนนี้ เฉินชางพบว่านี่เหมือนจะเป็นนักศึกษาปริญญาเอกมาฝึกงานอยู่ในแผนก
“หัวหน้าคะ! ฉันท้อง!” นักศึกษาปริญญาเอกสาวคนนี้หันไปหาเหล่าหม่าพูดด้วยความตื่นเต้นทันทีทันใด!
เฉินชางกับเหล่าหม่าพลันมึนงง!
แม้แต่ทุกคนในโรงอาหารก็เงียบลง ทุกคนเป็นเจ้าหน้าที่ในที่ทำงานย่อมรู้จักกันและกัน เวลานี้เหล่าหม่าหน้าแดงเป็นตูดลิงไม่กล้ามองคนโดยรอบ!
เหล่าหม่านิ่งอยู่ครึ่งค่อนวันถึงพูดว่า “สะ… สามีคุณรู้ไหม”
หญิงสาวพยักหน้าอย่างมั่นใจนี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ!
“แน่นอนสิคะ เขาก็ให้ฉันมาหาคุณนี่แหละ!”
คนรอบข้างพลันเงียบเป็นเป่าสาก!
เหล่าหม่าอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก “มาหาผมทำไม!”
หญิงสาวพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ “ก็ต้องมาขอลาสิคะ…”
ในที่สุดเหล่าหม่าก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก คุณจะขอลาก็ขอลาสิ จะเยิ่นเย้อเพื่อ!
