อหาอีกหน่อย
หลังพูดจบเฉินชางก็ยกโทรศัพท์โทรหาเหอจื้อเซียน
“หัวหน้าเหอคุณยุ่งอยู่ไหมครับ ผมอยู่ที่ห้องทำงานคุณช่วยมาที่นี่สักหน่อย ผมมีเรื่องอยากปรึกษาคุณ”
หลังวางสายเฉินชางก็โทรหาซุนกวางอวีซึ่งเป็นอาจารย์ของฉินเยว
ทั้งสองคนนี้ติดตามเขาในสาขาศัลยกรรมทางเดินอาหารนานที่สุด
ส่วนซุนกวางอวีก็คืออาจารย์ของฉินเยว
ดังนั้นคิดไปคิดมาเฉินชางคิดว่าทั้งสองคนค่อนข้างเหมาะสม
หลังซุนกวางอวีรับสายเฉินชางก็ไม่ลังเลแต่อย่างใด
วางสายแล้วขับรถบึ่งมาที่นี่ทันที
หลังเหอจื้อเซียนมาถึงพอเห็นโจวหงกวงก็อดชะงักไม่ได้
“หัวหน้าโจวคุณก็อยู่เหรอ”
โจวหงกวงมองเหอจื้อเซียนด้วยความอิจฉา
เจ้าหมอนี่โชคดีจริงๆ ติดตามศาสตราจารย์เฉินอยู่ในตำแหน่งได้เปรียบเลยได้ประโยชน์ก่อนใคร
“ศาสตราจารย์เฉินชางมีอะไรหรือ” เหอจื้อเซียนถามตรงๆ
เฉินชางยิ้มบอก
“ผมเตรียมออกวารสารภายในของสมาคมทางเดินอาหารระดับโลกหนึ่งฉบับในปีนี้
แต่ช่วงนี้ผมยุ่งมาก คุณติดตามผมมาตลอดแถมยังเข้าใจผม คุณก็เข้าร่วมด้วยสิครับ!”
เหอจื้อเซียนได้ยินดังนั้นก็อึ้ง จนลมหายใจถี่กระชั้นขึ้นมาทันที
“ได้ ..ได้ครับ…ตกลง!”
เหอจื้อเซียนตื่นเต้นอยู่บ้างจริงๆ!
วารสารภายในฉบับแรกของสมาคมทางเดินอาหารระดับโลก
ได้เหอจื้อเซียนช่วยเขียนแทน โจวหงกวงนึกอิจฉาแล้ว!
แต่เขาก็จนใจเพราะนี่คือกำลังหลักของศาสตราจารย์เฉิน
แต่ซุนกวางอวีคือใครกัน เขามีสิทธิ์อะไร…
จริงด้วย!
นี่คืออาจารย์ของภรรยาเฉินชา
