หลังโจวหงกวงได้ยินคำพูดของเฉินชางก็ซาบซึ้งจากใจจริง
พูดต่อหน้าคนอื่นว่าอยากช่วยเหลือตัวเอง นี่คือท่าทีของเฉินชาง!
นี่คือมิตรภาพ!
เฉินชางอยากหาเส้นสายจริงๆ ก็ได้แต่…ไม่จำเป็น
เขาชอบดำเนินการด้วยวิธีแบบนี้มากกว่า
เหอจื้อเซียนกับซุนกว่างอวี่มองโจวหงกวงต่างก็อิจฉาตาร้อน
ซุนกวางอวีเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์แต่เขาโชคดีกว่าโจวหงกวงไม่ได้ลำบากมากมาย
อีกทั้ง…รุ่นก่อนก็คืออาจารย์ของเขาเป็นคนดึงเขาขึ้นไป
ต้องรู้วาแวดวงการแพทย์ก็มีระบบอยู่ เส้นสายความร่วมมือมีบทบาทสำคัญมากในแวดวงการแพทย์
พูดจบเฉินชางก็มองเหอจื้อเซียน
“หัวหน้าเหอคุณยังหนุ่มยังแน่นหลังจากนี้ก็มีโอกาสอยู่ คุณตั้งใจทำวารสารภายในของปีนี้ให้ดีๆ ละ”
เหอจื้อเซียนเผยสีหน้าขอบคุณพยักหน้าอย่างจริงจัง
“ครับขอบคุณศาสตราจารย์เฉินที่ให้โอกาสผม!”
เฉินชางพยักหน้า
“พยายามเข้า”
เรื่องของโจวหงกวงก็ต้องดูวารสารภายในครั้งนี้แล้ว
ในเวลาเดียวกันเฉินชางก็จำเป็นต้องให้โลกสนใจสมาคมที่เพิ่งก่อตั้งด้วยวารสารภายในครั้งนี้ด้วย!
