่องราวก็ถือว่าคลี่คลายแล้ว หลังจากเหล่าอวี่ส่ายหน้าและเดินจากไป เหล่าหม่าขวางเฉินชางเอาไว้พร้อมพูดอย่างจริงจัง
“ชางเออร์ ผมอยากเป็นเน็ตไอดอล คุณคิดว่าผมมีพรสวรรค์ด้านนี้ไหม”
เฉินชางคิดอยู่นานมากกว่าจะตอบว่า
“มี!”
เหล่าหม่าอึ้งไป
“ผมเหมาะกับการไลฟ์เนื้อหาประเภทไหน”
หลี่เยว่ที่อยู่ข้างๆ พลันตอบว่า
“ผมคิดว่าเหมาะกับการไลฟ์กินอาหาร!”
หัวหน้าทีมโหวอดพูดไม่ได้
“เหล่าหม่า คุณเหมาะกับการถ่ายเด็กป่วยทางจิต!”
เหล่าหม่าทำเสียงขึ้นจมูก
“เรียกว่าเด็กผู้ร่าเริงต่างหาก! ดูผมสิ!”
เหล่าหม่าทำให้ทุกคนในห้องทำงานหัวเราะออกมาทันที ตอนนี้เองจางฉินพูดขึ้นอย่างจนปัญญา
“ศัลยแพทย์อย่างเราเกิดเรื่องทีก็เป็นเรื่องใหญ่เลย นึกถึงตอนที่ฮุยฮุยโดนแทง ฉันตกใจมาก!”
จางฉินพูดถึงตรงนี้ก็ถามอย่างประหลาดใจ
“พวกคุณว่าอายุรศาสตร์ แผนกแพทย์แผนจีน จะมีความขัดแย้งกับคนไข้ไหม”
จู่ๆ เฉินชางก็ยิ้มพูด
“แผนกแพทย์แผนจีนก็ไม่น้อยเลยละ เห็นๆ กันอยู่! และมีมาอย่างยาวนานแล้วด้วย!”
ทุกคนมองเฉินชางอย่างประหลาดใจ
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณหมายความว่าอย่างไร?”
เฉินชางเลียนเสียงในบทละครโทรทัศน์
“หมอหลวง! ถ้ารักษาไม่หายจะฝังกลบเจ้าไปด้วย!”
ทุกคนในห้องทำงานหยุดขำไม่ได้จริงๆ!
เหล่าหม่ามองเฉินชางอย่างจริงจัง
“ชางเออร์ ทำไมผมรู้สึกว่าคุณใส่ร้ายบรรพบุรุษผมอีกแล้ว”