อันที่จริงเฉินชางนึกถึงโรคนี้มาแต่แรกแล้ว!
บางครั้งยิ่งคุณทำความเข้าใจสังคมนี้เท่าไร ก็จะยิ่งพบว่ามันน่าอัศจรรย์มากจริงๆ!
‘ซินเนสทีเซีย’ (Synesthesia) ไม่ได้แสดงอาการแค่ในรูปแบบนี้เท่านั้นอาการโรคนี้แทบใกล้เคียงกับ ‘พลังพิเศษ’ อย่างหนึ่งเลยพวกเขาสามารถจำแนกกลิ่น รสสัมผัส การได้ยิน การมองเห็นที่แสนซับซ้อนในความทรงจำได้ก่อให้เกิดการประมวลผลอันซับซ้อนขึ้นมาในสมอง!
ผลลัพธ์ในลักษณะนี้มีมากมายหลายประเภท แน่นอนว่าทำให้มีบัคหลายอย่างขึ้นมากด้วยอย่างเช่นความจำเหนือขีดจำกัด!พวกเขาจดจำกลิ่นหรือสีสันในรูปแบบตัวเลขได้ เกิดเป็นความสามารถเห็นผ่านตาไม่ลืม!
สรุปกันอย่างง่ายๆ สมองมนุษย์เป็นหน่วยประมวลข้อมูลที่แสนซับซ้อนอย่างหนึ่งกระบวนการอันซับซ้อนของมันทรงพลังกว่าระบบคอมพิวเตอร์ที่เหนือชั้นที่สุดในปัจจุบันนี้นับล้านเท่า!
แน่นอนผลลัพธ์สำหรับคนส่วนใหญ่ไม่ได้กลายเป็นความสามารถพิเศษแบบนี้ในความรู้สึกของคนส่วนใหญ่คือความผิดปกติ ทำให้อาหารไร้รสชาติ หรือถึงขั้นที่สับสนกับสีสันถึงอย่างไรสมองก็ประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับมาอย่างสมบูรณ์ไม่ได้อัตรากลายพันธุ์มักจะน้อยมาก แต่อัตราการเกิดปัญหากลับเยอะยิ่งกว่า!
เฉินชางมองเจียงหนาน อันที่จริงในใจพอจะมั่นใจราว 70-80% แล้วเขายำได้ว่าในหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ ‘The Man Who Tasted Shapes’ซึ่งแต่งโดยริชาร์ด อี ไซโทวิค นักประสาทวิทยาชาวอเมริกัน ก็มีแบบนี้ด้วยสมัยที่เฉินชา