อกไป ต้องแม่นยำทุกรายละเอียด ห้ามประมาทเด็ดขาด ต้องรู้จักพลิกแพลงจากตำรา เพราะตำราเป็นสิ่งตายตัวแต่คนเป็นสิ่งมีชีวิต”หลิวเหวยเจ่อพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ครับ อ่านหนังสืองมงายมิสู้ไม่อ่าน”
เฉินชางมองเด็กที่ดูเข้าใจเรื่องราวคนนี้ก็อดลูบหัวเขาไม่ได้ “กลัวการผ่าตัดไหม”หลิวเหวยเจ่อส่ายหน้า “ผมไม่กลัว”เฉินชางถามด้วยความสงสัย “เธอไม่ห่วงว่าสุดยอดพลังความจำของเธอจะพลันหายไปเหรอ”
หลิวเหวยเจ่อยิ้มบอก “ไม่กลัวครับ! หลิวปัง [2] ไม่มีพลังพิเศษแต่ยังเอาชนะเซี่ยงอวี่ที่มีพละกำลังมหาศาลยกกระถางเหล็กได้”
ประโยคนี้ออกมาจากปากของเด็กอายุเก้าขวบ เฉินชางตกใจจริงๆ!เฉินชางรู้สึกว่าถ้ามีสติปัญญานี้ ต่อให้ไม่มีพลังความจำกับไอคิวอันสุดยอด สำหรับหลิวเหวยเจ่อแล้วอนาคตของเขายังคงไร้ขีดจำกัด! นี่ไม่ใช่เด็กที่แค่มีไอคิวสูงคนหนึ่ง อีคิวของเขาก็ไม่ต่ำเลยแม้แต่นิดเดียว! สำคัญคือความสามารถในการเรียนรู้
เฉินชางมองหลิวเหวยเจ่อพร้อมพูดอย่างจริงจัง “พยายามทำการผ่าตัดนี้ให้สำเร็จกับผมว่ายังไง”หลิวเหวยเจ่อพยักหน้า “ตกลงฮะ!”
[1] เซี่ยงอวี่ คือยอดขุนศึกคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนที่ล้มราชวงศ์จินของจิ๋นซีฮ่องเต้ลง[2] หลิวปัง ศัตรูตัวฉกาจที่ทำสงครามแย่งชิงบัลลังก์กับเซี่ยงอวี่ ใช้ไหวพริบและความเจ้าเล่ห์เอาชนะเซี่ยงอวี่ที่มีพละกำลังมหาศาล