ในห้องทำงานเงียบเป็นเป่าสาก เฉินชางเรียกหลิวซวิ่นและเหมียวหย่งเจินออกมา หลังจากเขาบอกสถานการณ์นี้กับทุกคน ทุกคนก็เงียบไป! เหมียวหย่งเจินยากจะยอมรับความจริงนี้!
“หมอวินิจฉัยผิดหรือเปล่าคะ” เหมียวหย่งเจินอดถามไม่ได้ แต่หลิวซวิ่นกลับเงียบไม่พูดจา!
ว่าแล้วเชียว… สิ่งที่ควรจะเกิดก็ต้องเกิด! ช่วงนี้เขากระวนกระวายมาโดยตลอด ยิ่งมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกกลัว ยิ่งรู้สึกไม่สมจริง! หลิวเหว่ยเจ่อก็แบบนี้แหละ ตอนเด็กเขาไม่เคยแสดงด้านที่โดดเด่นให้ได้เห็นมากนัก ถึงขั้นตอนเรียกพ่อแม่ยังช้ากว่าเด็กทั่วไป แต่… จู่ๆ เขาก็กลายเป็นอัจฉริยะ ทำให้รู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย
ตอนนี้หลิวซวิ่นได้ยินคำของเฉินชางแล้วสับสนมาก เฉินชางได้ยินคำพูดของเหมียวหย่งเจินแล้วส่ายหน้า พูดอย่างจริงจัง“ผมไม่ได้ล้อเล่นแต่… ผมแค่คาดเดา! พวกคุณลองดู บริเวณนี้คือต่อมไพเนียล เป็นพื้นที่ที่น้อยมาก ในสถานการณ์ทั่วไปจะไม่ได้เป็นแบบนี้ นั่นหมายความว่าไม่ใช่สีขาว ตอนนี้เห็นแบบนี้ถือว่าเป็นสัญญาณของความผิดปกติ ตรงนี้น่าจะเป็นเนื้องอกต่อมไพเนียล แต่ที่อันตรายที่สุดตอนนี้ ผมยังรับประกันไม่ได้ว่าเนื้องอกนี้เป็นเนื้องอกชนิดไม่ร้ายแรงหรือเนื้องอกชนิดร้ายแรง!”
“เพราะพวกคุณลองดู รูปร่างนี้ไม่ปกติเลย และขอบเขตโดยรอบไม่ชัดเจน ภาพถ่วงน้ำหนักสัญญาณ T1 เป็นสัญญาณปกติ ในขณะที่ภาพถ่วงน้ำหนักสัญญาณ T2 มีความเข้มข้นมาก! ตอนนี้ผมสงสัยว่าเป็นเ
