งเหมียวหย่งเจินแล้วพูดอย่างแสดงความรับผิดชอบ
“ตัดความเป็นไปได้นี้ออกไม่ได้ครับ”
เหมียวหย่งเจินได้ยินประโยคนี้แล้วเงียบไปนาน เรื่องนี้กระทบกระเทือนจิตใจมากจริงๆ! ครูใหญ่เธอจึงถามต่อว่า“ถ้าไม่ผ่าตัดล่ะคะ”
เฉินชางได้ยินแล้วขมวดคิ้วทันที“หากพบว่าเป็นเนื้องอกต่อมไพเนียลแล้ว จะต้องรักษาโดยเร็วที่สุด หากยื้อเวลาต่อไปจะรักษาไม่ได้”
หลิวซวิ่นรีบพูดว่า“หมอเฉิน! ผมไม่หวังให้เขาเป็นอัจฉริยะ ผมแค่ยากให้ลูกเป็นเด็กที่เติบโตอย่างสมบูรณ์ แข็งแรง เป็นคนธรรมดาไม่ดีตรงไหน! รบกวนด้วยนะครับหมอเฉิน เราจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่!”
เฉินชางพยักหน้า“ครับ คุณไม่ต้องเป็นห่วง การผ่าตัดนี้ไม่ได้พบบ่อยเราจะระมัดระวังให้มาก! ไปลองคุยกับลูก บอกความเสี่ยงในการผ่าตัดกับเขา แม้เขาอายุแค่เก้าขวบ แต่เขารู้ความมาก! เขามีสิทธิ์รู้เรื่องพวกนี้”
ที่เฉินชางพูดแบบนี้ก็มีเหตุผล เพราะเขาหวังจะเพิ่มความน่าเชื่อถือของการผ่าตัดผ่านตัวคนไข้เอง! ถึงอย่างไรถ้าคนไข้มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะมีชีวิตรอด ระหว่างการผ่าตัดจะเกิดปาฏิหาริย์ได้ง่ายขึ้น!