การณ์ประเภทนี้ถึงขั้นที่พบเจอได้ในเมืองใหญ่ๆ เช่นกัน! สถานการณ์แบบนี้จะว่าอย่างไรดีล่ะ ถึงแม้เฉินชางจะไม่เข้าใจสิบสามศาสตร์จโหยว [1] แต่เขาเคยได้ยินมาบ้างไม่มากก็น้อย แต่ว่าไม่ใช่แบบที่หนิวเชี่ยนเล่ามาแน่นอน
ความรู้การแพทย์! ช่างเป็นภารกิจที่หนักหน่วงยาวไกลนัก ถ้าอยากทำให้ดีต้องอาศัยความเพียรพยายามจากรุ่นสู่รุ่น หนิวเชี่ยนอาจจะเป็นเพียงกรณีหนึ่ง ทั่วประเทศยังมีคนที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกับหนิวเชี่ยนอีกมากมาย หลังจากหนิวเชี่ยนวางสาย เธอเงียบงันไม่เปล่งเสียง สีหน้าค่อนข้างตกใจ!
เธอไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดไปตรงไหน ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ตอนนี้ตนยังเหลืออะไรอยู่บ้าง เดิมทีคิดว่าพอแม่ได้รู้ข่าวนี้คงจะดีใจ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้ บางที… คงเป็นอย่างที่แม่พูด แม่แค่อยากใช้ชีวิตดีๆ บางทีครอบครัวแบบนี้คงไม่มีทางหาเงินมาจ่ายรักษาได้ เฮ้อ! โชคชีวิตลำบากมากจริงๆ! ชีวิตก็เป็นทุกข์มาก!
แต่ว่าหลังจากเธอได้เห็นโลกอันงดงามในเมืองหลวงแห่งนี้ ก็หักใจลาจากโลกอันงดงามนี้ไม่ได้ เธออยากมีชีวิตอยู่ ช่วงเช้ามืดเธอนอนไม่หลับจึงลุกขึ้นมาคุยกับหมอชราอูฮุยที่เข้าเวรอยู่ จึงทราบจากปากของผู้อำนวยการอูว่าการผ่าตัดของเธออาจจะมีค่าใช้จ่ายที่ต้องจ่ายเกือบสองแสนหยวน หลังจากใคร่ครวญอยู่นานพักใหญ่ เธอก็ผล็อยหลับไป แต่เธอก็ตื่นขึ้นมากลางคัน ไปขอยืมกระดาษกับปากกาจากพยาบาล เธอใช้ความรู้ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นขีดเขียนลงบนกระดาษอย่างจร
