แถมผู้ป่วยยังเป็นสาวน้อยที่สะสวยขนาดนี้ด้วย เหล่าหม่าภูมิใจแต่ไม่ได้ลืมหน้าที่
“เธอไม่ต้องกลัวนะ พวกเขาทั้งหมดเป็นคนดี พวกเราเป็นหมอกันทุกคน พวกเราอยากถามเธอสักสองสามข้อน่ะ”
หนิวเชี่ยนพยักหน้ารับ เหล่าหม่าเห็นก็ดีใจยิ่งกว่าเดิม
“เธอนอนลงบนเตียงแล้วค่อยคุยเถอะ สุขภาพยังไม่อำนวย อีกอย่าง… เธอไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ เสี่ยวเคอเธอไปหยิบชุดผู้ป่วยชุดหนึ่งสิ ช่วยเปลี่ยนให้ทีนะ”
พูดจบก็พาพวกเฉินชางออกมาที่ห้องทำงาน หลังจากออกมาเหล่าหม่าภูมิใจมาก! เขาตบไหล่เฉินชางเอ่ยว่า
“ชางเอ๋อร์ อันที่จริงความรู้สึกปลอดภัยต่างหากถึงจะเป็นสิ่งที่สาวๆ ต้องการที่สุด นายเข้าใจไหม”
เฉินชางกลอกตาใส่ทีหนึ่ง พวกหวงปืนไหอดขำไม่ได้ เหล่าหม่าเอ่ยอย่างมีความสุขมาก
“ฮ่า สาวน้อยคนนี้เยี่ยมไปเลย ฉันอยากจะรับเธอมาเป็นน้องสาวบุญธรรมของฉัน!”
เฉินชางอดแขวะไม่ได้ “เดรัจฉาน!”
เหล่าหม่าหน้าแดง “นายอย่าคิดเหลวไหลสิ ฉันหมายถึงน้องสาวแบบเป็นทางการต่างหาก!”
เฉินชางอดพูดไม่ได้ “ผมว่าคุณดูอายุตัวเองหน่อยเถอะ ให้สาวน้อยคนนั้นเรียกลุงยังได้เลย”
เหล่าหม่าโคลงหัวเหมือนจะคิดว่าคำพูดเฉินชางมีเหตุผล
“ใช่อย่างที่ว่านั่นแหละ แต่ว่า… จะให้เรียกฉันว่าพ่อบุญธรรม มันก็รู้สึกว่าแปลกๆ”
เฉินชางแทบจะกระอักเลือดออกมาแล้ว ไม่นานนักทุกคนมาที่ห้องผู้ป่วยอีกครั้ง หลังจากเข้ามาแล้วทุกคนตะลึงงันถ้วนหน้า เนื่องจาก… นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นผู้ป่วยที่ใส
