แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ตาม แผนกนรีเวชยังคงเป็นหน่วยที่สำคัญมากของศูนย์ฉุกเฉิน!
หลังเลิกงานเฉินชางออกไปวิ่งออกกำลังเหมือนที่ทำประจำ เพียงแต่วันนี้เหล่าหม่าค่อนข้างอ่อนไหวมาก เขาเอ่ยกับเฉินชางว่า
“เมื่อวานฉันเลิกงานค่อนข้างช้า ประมาณเที่ยงคืนละมั้ง เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินวนเวียนอยู่ในสวนสาธารณะด้วยท่าทางฟั่นเฟือน”
พอเอ่ยมาถึงตรงนี้ เหล่าหม่าถอนหายใจ
“แต่ว่าผู้หญิงคนนั้นอายุยังน้อย เพิ่งจะยี่สิบต้นๆ เท่านั้น หน้าตาก็ดีมากด้วย”
เฉินชางอดหัวเราะไม่ได้
“คุณเห็นว่าคนเขาเป็นสาวสวยแบบนี้ใช่ไหมประเด็นหลัก”
เหล่าหม่ากลอกตาที่หนึ่ง
“ไม่ใช่ ฉันคิดว่านั่นอาจจะเป็นอาการทางจิตอย่างหนึ่ง ถ้าเกิดเป็นอาการทางจิตจริงๆ อาจจะเป็นถุงน้ำในสมองอะไรสักอย่างก็ได้ ชางเอ๋อร์นายผ่าตัดได้นี่ แบบนี้ก็ถือว่าทำประโยชน์ต่อสังคมไม่ใช่หรือ”
เฉินชางแทบจะกระอักเลือดออกมาแล้ว!
“คุณคิดว่าอาการทางจิตมาจากถุงน้ำในสมองเท่านั้นหรือไง”
หลังจากเฉินชางวิ่งออกกำลังครบหนึ่งรอบก็นั่งลงบนม้านั่งยาวละแวกริมทะเลสาบ
ต้องกล่าวว่าหลังจากความร้อนอบอ้าวของอากาศวันนี้ลดลง บรรยากาศเย็นฉ่ำของฤดูใบไม้ร่วงก็ปรากฏขึ้น โดยเฉพาะตอนนั่งบนม้านั่งตัวนี้ มองทิวทัศน์ทะเลสาบ ลมอ่อนพัดโชย เขารู้สึกว่าอากาศวันนี้ไม่เลวเลยจริงๆ ออกมาเดินเล่นหลังกินมื้อเที่ยงเสร็จช่วยย่อยอาหารได้ดี
แต่ในขณะที่ทั้งสองเตรียมตัวกลับกันแล้ว เหล่าหม่าก็ออกแรงดึงเฉินชางไว้
“เร็วเข
