ทุกคำของพวกเขาล้วนเป็นสถานการณ์จริง เป็นสถานการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในที่สุดหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ทุกคนก็ได้รู้สถานการณ์ของเติ้งอวื่อย่างละเอียด
เฉินชางมองเซวียเจิ้งเริ่นแวบหนึ่ง “หัวหน้าเซวีย คุณคิดว่าอย่างไร”
เซวียเจิ้งเริ่นเป็นคนที่ฝีมือการศัลยกรรมประสาทดีที่สุดในนี้ เซวียเจิ้งเริ่นใคร่ครวญครู่หนึ่งแล้วพูดว่า“การผ่าตัดเคสนี้ไม่มีเทคนิคพิเศษอะไร ทำได้เพียงฝืนทำไปก่อน”
คำพูดนี้ถูกต้องมาก ทุกคนต่างพยักหน้า“จริงครับ อยากจะรักษาโรคซึมเศร้าก็จะต้องตัดถุงน้ำออกมาให้หมด ไม่อย่างนั้นทำไปก็ไม่มีความหมาย”“มีเหตุผลครับ ถุงน้ำในสมองไม่ได้มีความสำคัญอยู่แล้ว ถ้าไม่ผ่าตัดได้ทุกคนก็เลือกที่จะไม่ผ่า นอกจากจะส่งผลกระทบต่อร่างกายจำเป็นต้องผ่าตัด และตอนนี้สถานการณ์ของเติ้งอวี่ชัดเจนมากแล้ว ในเมื่อจะผ่าตัดก็ต้องผ่าให้หมดจด ก็อย่างที่หัวหน้าเซวียบอก ต้องฝืนทำไปก่อน!”
เซวียเจิ้งเริ่นใคร่ครวญครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า“การผ่าตัดเคสนี้ไม่ได้มีเทคนิคอะไร วัดกันที่ความสามารถในการผ่าตัดล้วนๆ จะต้องรับมือกับความยากหลายจุด”
“จุดแรกคือถุงน้ำติดกับส่วนอื่นๆ อย่างเหนียวแน่น ตัดออกทั้งหมดยาก!จุดที่สองคือการผ่าตัดต้องไว เพราะต้องปิดกั้นหลอดเลือดภายในและภายนอกกะโหลกเส้นหนึ่ง ต้องผ่าถุงน้ำออกมาภายในเวลาที่กำหนด!จุดที่สามคือทักษะการเชื่อมเส้นเลือดฝอย การผ่าตัดนี้จะเกี่ยวข้องกับหลอดเลือดถึงสิบสองหลอด หลอดเลือดแดงใหญ่หน
