ในห้องทำงาน!
เติ้งเกาหย่วนและภรรยามองเฉินชางด้วยสีหน้าประหลาดใจ“อะไรนะครับ คุณหมายความว่าจริงๆ แล้วที่ผ่านมาเสี่ยวอวี่ไม่ได้เป็นโรคทางระบบประสาทเหรอครับ”
เฉินชางพยักหน้า“ใช่ครับ พูดให้ตรงประเด็นควรบอกว่าไม่ใช่โรคซึมเศร้า โรคซึมเศร้าเป็นเพียงแค่หนึ่งในอาการของโรคที่เป็นอยู่!ความจริงความเจ็บปวดและความเสียหายที่เติ้งอวี่แบกรับมากกว่าที่เขาแสดงออกมา ถึงขั้นที่… ความทรมานแบบนี้ยากลำบากมาก!”
หลังจากได้ยินคำพูดนี้ จู่ๆ เติ้งเกาหย่วนก็สับสนขึ้นมา!คิดไม่ถึงว่าลูกชายของตนกลับไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า!เขาเป็นถึงรองรัฐมนตรีของวงการการแพทย์ระดับประเทศ ลูกชายของเขากลับได้รับการวินิจฉัยผิด!
นอกจากนี้ เติ้งอวี่รับการรักษาในฐานะผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามานานขนาดนี้ตลอดเวลาหกปีที่ผ่านมา ได้รับการรักษาแบบคนไข้โรคประสาทมาโดยตลอด! หกปีที่กินยาโรคประสาท!แม้แต่คนปกติถ้ากินไปขนาดนั้นก็ต้องเกิดปัญหาอย่างแน่นอน
ทุกคนในห้องทำงานเงียบไปทันที ไม่มีใครพูดอะไร เติ้งเกาหย่วนรับความจริงนี้ไม่ได้นักหมอเวรคืนนี้คือเยว่เลี่ยงที่ย้ายมาเพราะมีเรื่องกับอวี่หย่งกัง หลังจากเขารู้ข่าวนี้ก็รีบไปที่แผนกฉุกเฉิน!ถึงอย่างไรคนไข้ก็เป็นถึงลูกชายของเลขาเติ้ง ถ้าทำผลงานต่อหน้าเลขาเติ้งก็จะสร้างความประทับใจต่อหน้าผู้นำได้!
หลังจากเขาดูฟิล์มเสร็จก็เริ่มอธิบายว่า“ครับ ถ้าเป็นแบบนี้ทุกอย่างก็จะสมเหตุสมผล เติ้งอวี่น่าจะเป็นถุงน้ำในสมองแต่กำเนิดระห
