เธอต้องพังทลายลง“บุญคุณของคุณ ครอบครัวเราจะไม่มีวันลืมเลยค่ะ!”
ซุนเจี้ยนเตรียมจะลุกขึ้น แต่ถูกเฉินชางกดเอาไว้“ขอบคุณนะครับศาสตราจารย์เฉิน ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมเอาไว้”
หลังจากได้คุยกับพวกเกาหรงฮว่าเมื่อครูนี้ เขาก็ตระหนักได้ถึงอันตรายที่ตนเผชิญอยู่แล้วถ้าไม่ใช่เพราะศาสตราจารย์เฉิน ไม่เพียงแค่เขาที่จะไม่รอด ชีวิตของแม่เขายิ่งอันตรายพูดตามตรง! กล้าก้าวออกมารับการผ่าตัดเคสนี้ เฉินชางเองก็เสี่ยงมากหลังจากผ่าตัด ถ้าการผ่าตัดของฟ่านชิงหัวหรือซุนเจี้ยนคนใดคนหนึ่งล้มเหลว จะเป็นสถานการณ์ที่อันตรายมากแต่เฉินชางยังคงรับไว้ และยังทำสำเร็จด้วย!
เฉินชางยิ้ม “ถ้าจะขอบคุณก็ต้องขอบคุณแม่คุณครับ เธอเป็นแม่ที่ยิ่งใหญ่มาก!”
พ่อและภรรยาของซุนเจี้ยนล้วนมองฟ่านชิงหัวอย่างตื่นเต้นเธอเสียสละเพื่อครอบครัวนี้มามากเกินไปแล้วจริงๆ!
ซุนเจี้ยนมองแม่อย่างซาบซึ้ง“นี่เป็นครั้งที่สองที่แม่ให้ชีวิตกับผม! ต่อไป ผมจะดูแลแม่เป็นอย่างดี แม่ไม่ต้องเป็นห่วง…”
ฟ่านชิงหัวมองลูกชายแล้วอดยิ้มไม่ได้ “เอาเถอะ เด็กโง่ แม่ทุกคนก็ต้องทำแบบนี้อยู่แล้ว”
ซุนเจี้ยนรับลูกไปอุ้ม พร้อมมองภรรยาจางหลิง “ที่รัก! ลูกเราชื่อซุนหมิงเอินดีไหม ครอบครัวเรามีหลายคนที่ต้องขอบคุณ!”จางหลิงพยักหน้า “ตามใจคุณเลย!”
ซุนเจี้ยนอุ้มลูกขึ้นพร้อมพูดว่า“ลูกชาย ลูกจำไว้นะที่ลูกรอดมาได้ เพราะความช่วยเหลือจากหลายคน ลูกชื่อซุนหมิงเอินนะ!โตขึ้นมา พ่อไม่หวังให้ลูกประสบ
