พอเห็นฟ่านซิงหัวคุกเข่าลงกะทันหัน เกาหรงฮว่าตะลึงไปทันที! เขารีบประคองอีกฝ่ายขึ้นมา “คุณผู้หญิง คุณอย่าทำแบบนี้เลย”
ตอนนี้ดวงตาของฟ่านซิงหัวมีม่านน้ำตาคลอ “ผู้อำนวยการคะ ความรู้สึกที่คนหัวขาวต้องเผาคนหัวดำแบบนี้มันทรมานเกินไปจริงๆ ค่ะ! ฉันเป็นแม่ ผู้ให้กำเนิด ยินดีจะเดินบนเส้นทางนี้แทนเขา”
เกาหรงฮว่าอดถอนหายใจไม่ได้ “คุณลุกขึ้นมาก่อนเถอะ พวกเรานั่งลงแล้วหารือเรื่องนี้กันดีๆ เถอะครับ ถ้าคุณคุกเข่าอยู่ ผมก็คุยไม่สะดวก ไม่แน่ว่าอีกเดี๋ยวผมคงต้องลงไปคุกเข่าคุยกับคุณแล้ว ในฐานะหมอ ผมจะไม่อยากให้คนไข้รอดชีวิตได้อย่างไรล่ะครับ คุณว่าถูกไหมล่ะ”
เกาหรงฮว่ามองออกว่าแม่คนนี้ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะบริจาคตับจริงๆ แต่ว่า มันคุยกันได้ง่ายขนาดนั้นเสียที่ไหน!
ฟ่านซิงหัวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลุกขึ้นยืนแล้ว แววตาของเธอค่อนข้างละล้าละลัง เงียบอยู่นานถึงเอ่ยว่า “อันที่จริง…ครั้งนี้ฉันตัดสินใจมาเรียบร้อยแล้วค่ะ ถ้าทางคุณไม่เห็นด้วย พอออกไปแล้วฉันจะไปหาสถานที่สักแห่งเพื่อฆ่าตัวตาย ฉันเขียนคำร้องแพทย์ไว้แล้วว่าต้องการบริจาคตับให้ลูกชายฉัน ส่วนอวัยวะอื่นๆ ก็แยกบริจาคไปได้เหมือนกัน!”
พอเธอเอ่ยออกมาก็ทำให้เกาหรงฮว่าตกใจขึ้นมาจริงๆ “คุณผู้หญิง คุณใจเย็นหน่อยเถอะครับ อันที่จริงผมบอกไปแล้วว่าใช่ว่าจะไม่มีวิธี เพียงแต่อัตราเสียชีวิตค่อนข้างสูงเท่านั้น มีการผ่าตัดอย่างหนึ่งที่เรียกว่าการผ่าตัดปลูกถ่าย แต่การผ่าตัดป
