ริน 8 มิลลิกรัมเข้าไปในน้ำเกลือ 100 มิลลิลิตรอย่างมีความคิดสร้างสรรค์!เวลาไหลผ่านไปแต่ละนาที แต่ละวินาที ก่อนที่เฉียนหมิ่นหมิ่นจะมาถึง การห้ามเลือดก็สำเร็จ!
เมื่อเฉียนหมิ่นหมิ่นมาแล้วก็เห็นหวงปืนไหกำลังนอนอยู่บนเตียง ยิ้มโง่ให้ตัวเองอยู่เธอทั้งโกรธทั้งปวดใจ! ทั้งสองคนเดินมาถึงวันนี้ไม่ง่ายเลย ต่างก็ทะนุถนอมความทุ่มเทของกันและกันมาก
เนิ่นนาน เฉียนหมิ่นหมิ่นจึงเอ่ยขึ้น “หลังจากนี้อย่าดื่มเหล้าอีกละ!”เธอไม่ได้โทษที่หวงปืนไหดื่มเหล้า แล้วก็ไม่ได้ถามมากมายแต่เธอหยิบเสื้อยืดสะอาดออกมาจากในกระเป๋า “ฉันเอาชุดใหม่มาให้คุณด้วย”เพราะเธอเข้าใจเขามาก แล้วก็เข้าใจทุกการกระทำของเขาดี
อีกอย่าง…คำพูดเหล่านี้จะพูดในโรงพยาบาลไม่ได้มีภรรยาที่เข้าใจ ในดวงตาของหวงปืนไหที่มองเฉียนหมิ่นหมิ่นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนผู้หญิงคนนี้อายุเท่ากับเขา แล้วก็เลี้ยงเขามาแปดปีแล้ว!
หวงปืนไหได้แต่ลอบตัดสินใจในใจ ชีวิตที่เหลืออยู่นับจากนี้ ผมจะเลี้ยงคุณ!
“เพ้ย! ท่านนี้คือศาสตราจารย์เฉินชางของพวกเรา”
เฉียนหมิ่นหมิ่นพยักหน้าจับมือ“สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์เฉิน ฉันได้ยินปืนไหพูดถึงคุณบ่อยๆ อาการของปืนไหเขา…ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ”
ผลแล็บออกมาแล้ว หลังเฉินชางอ่านจบก็ถอนหายใจบอก“ปัญหาไม่ใหญ่มาก แต่หลังจากนี้คุณดื่มเหล้าไม่ได้แล้วจริงๆ ครับ การทำงานของตับเสียหายอย่างชัดเจนหลังออกจากโรงพยาบาล ยังต้องรักษาฟื้นฟูตับอีกพักหนึ่ง”
ทางฝั่งพวกเยว่
