ม้ใช้ทิชชูอุดโพรงจมูก แต่เลือดยังคงย้อมกระดาษทิชชูเป็นสีแดงเลือดในปากก็เปรอะเปื้อนเต็มเสื้อยืดบนตัว! นี่แหละที่สำคัญที่สุด!
เฉินชางหน้าเปลี่ยนสี นี่มันเกิดอะไรขึ้นแต่กลิ่นเหล้าที่ปะทะเข้าจมูกทำให้เฉินชางหน้าเปลี่ยนสี
เลือดออกในกระเพาะ? แถมมีเลือดกำเดาไหลมองหวงปืนไหยังมีสภาพไม่เลว เหมือนเลือดออกไม่มาก แต่…จะให้เลือดออกตลอดแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง
เฉินชางยังไม่ทันพูดอะไร แพทย์เวรปกติก็วิ่งออกมา“เข็นเตียงไปที่ห้องฉุกเฉิน” จากนั้นเยว่เลี่ยงรีบพูดขึ้น
พยาบาลเสี่ยวเคอเข้าเวรกะดึกวันนี้ เธอรีบเข็นเตียงออกมาหวงปืนไหยิ้มอย่างเมามาย “ผม…ผมไม่เป็นไร ทำให้ทุกคนเป็นห่วงแล้ว!”
เฉินชางถอนหายใจ “ทำไมดื่มเยอะขนาดนี้!”
หวงปืนไหสติมึนงงอยู่บ้าง อาจเพราะขาดเลือด“ไม่เป็นไรครับ ศาสตราจารย์เฉินอย่ากังวลเลย สร้างปัญหาให้คุณแล้ว!”
เฉินชางพูด“เก็บเลือด รีบตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด การแข็งตัวของเลือด การทำงานของตับให้แผนกธนาคารเลือดเตรียมจ่ายเลือด ให้ห้องส่องกล้องเตรียมส่องกระเพาะห้ามเลือด…”
เฉินชางในฐานะแพทย์ก็ไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เขาออกคำสั่งแพทย์ที่อยู่เวรปกติ
แผนกฉุกเฉินเกิดเรื่องแบบนี้ คนด้านนอกก็เงียบกริบ หมอดื่มเหล้าไม่ใช่เรื่องใหญ่กระทั่งเฉินชางก็ยังดื่มเล็กน้อย
แต่ดื่มจนเป็นแบบนี้ ดื่มจนเข้าห้องฉุกเฉินบ้านตัวเอง นี่มันน่าขายหน้าไปหน่อยแล้วหมอกลุ่มหนึ่งกินเลี้ยงกัน แล้วส่งคนไข้เลือดออกมากม
