นนี้ดูจนใจยิ่งกว่า
ในแววตาผสมไปด้วยความโกรธ ความหดหู่ และความจนปัญญา
หลังเขาออกมาก็ไม่พูดไม่จาสักคำ
นี่ทำให้ครอบครัวของฝ่ายตรงข้ามเกิดความยินดีในใจ
ต่อให้ไม่ถึงขั้นยิ้มออกนอกหน้า แต่… นี่ก็เพียงพอทำให้พวกเขาดีใจอย่างยิ่งแล้ว
ผู้หญิงคนนั้นมีโหนกแก้มสูง ริมฝีปากบาง และดวงตาดุร้าย
เธอพูดอย่างไม่ปรานี
“ผู้กำกับเจียว คุณถามได้อะไรไหม”
เจียวหลิงขมวดคิ้ว
“นี่คืองานของเรา มันเกี่ยวอะไรกับคุณ”
หญิงคนนั้นส่ายหน้า
“ไม่เกี่ยวกับฉันเหรอคะ ผู้กำกับเจียว ตอนนี้สามีของฉันเป็นคนป่วย
โปรดอย่ารบกวนการพักผ่อนของเขา
ถ้าคุณมีหลักฐานที่จับต้องได้ คุณค่อยมาแล้วกัน!
ถ้าเขาเกิดเป็นอะไรไป ฉันจะฟ้องพวกคุณแน่
ถึงตอนนั้นคุณจะเลี้ยงคนแก่กับเด็กบ้านพวกเราหรือ”
เจียวหลิงบอก
“ตอนนี้เขายังถูกกักตัวอยู่ ต่อให้อยู่ในโรงพยาบาลก็ยังเป็นแบบนี้!”
ทนายความส่ายหน้า
“ตามกฎหมายพวกเรามีสิทธิ์เยี่ยม
อีกอย่าง ตอนนี้คุณยังไม่มีหมายจับ!”
เฉินซางเห็นดังนั้นก็ขำเล็กน้อย
ป่านนี้แล้ว พวกเราออกมาแต่คุณกลับไม่ได้ห่วงความเป็นตายของสามีคุณที่สุดหรือ
นี่เขากลืนยาฆ่าแมลงฆ่าตัวตายเชียวนะ!
ภรรยากลับคิดถึงแต่หลักฐาน ไม่ได้คิดถึงว่าช่วยสามีได้หรือไม่ซะงั้น
นึกถึงตรงนี้ เฉินซางก็อดสะท้อนใจไม่ได้
แต่การแสดงของผู้กำกับเจียวทำให้คนทึ่งยิ่งกว่า!
เจียวหลิงโกรธจนสองมือสั่น!
เขาสะบัดมือลงอย่างแรง
“พวกคุณ จับตาดูเอาไว้ดีๆ!”
พูดจบเจียวหลิงก็หันตัวออกไป
เ
