ดชอบในสิ่งที่พูด
ไม่นานข่งเสียงหมิงก็ลงจากเวที
เสียงปรบมือดังอยู่นาน
งานแต่งยังคงดำเนินต่อ
ดวงตาทั้งสองของฉินเยว่เปรียบเสมือนอัญมณีที่แวววาว งดงามน่าหลงใหล
จู่ๆ เฉินชางก็พบว่า ที่แท้ตอนฉินเยว่ใส่ชุดแต่งงาน งดงามขนาดนี้เชียว…
ทันใดนั้น เฉินชางมองชุดแต่งงานของฉินเยว่แล้วรู้สึกผิดขึ้นมา!
ช่างเป็นผู้หญิงที่ดีมาก สวยมาก!
ตนโชคดีแค่ไหนที่ได้เธอมาเป็นภรรยา
แต่ตอนที่เจ้าสาวที่สวยขนาดนี้เลือกชุดแต่งงาน เขา… กลับไม่ได้มีส่วนร่วมเลย
เธอจัดการทุกอย่างเอง หรือบางทีก็ไปเลือกกับแม่โดยไม่บ่นสักคำ
จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกผิด
ถ้าสายตาพูดได้ เฉินชางอาจจะพูดออกไปแล้วว่า ผมจะใช้ทั้งชีวิตทะนุถนอมคุณ!
ในสายตาของฉินเยว่เต็มไปด้วยความเคารพนับถือ ความสุข ความคาดหวังและเต็มไปด้วยความรักเช่นกัน
ด้านวิชาการ เฉินชางเป็นวีรบุรุษ เป็นต้นแบบของเธอ
เขาเหมือนไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ เธอเคารพนับถือเขามาก
ในด้านการใช้ชีวิต เขาใจกว้าง โอบอ้อมอารี ยอมรับความเอาแต่ใจของเธอ ตามใจเธอ ยอมออเซาะไปกับเธอ ทำให้เธอเข้าใจว่าความรักสวยงามแค่ไหน!
ในด้านการทำงาน เขางานยุ่งมาก ยุ่งจนไม่มีเวลาดูแลตัวเขาเองด้วยซ้ำ เหมือนเด็กน้อยคนหนึ่งที่เธอจะต้องดูแลและให้ความรัก
เจิ้งกั้งถานยิ้มพูด “ดูเหมือนว่าคู่บ่าวสาวจะรอวินาทีนี้แทบไม่ไหวแล้ว! เชิญคู่บ่าวสาวแลกแหวนแต่งงานกันครับ!”
เฉินชางหยิบแหวนเพชรสีชมพูออกมา ใส่บนนิ้วนางของฉินเยว่
แหวนเพชรสีชมพูงดงาม
