วันที่สิบเจ็ดเดือนสิงหาคม! วันสุดท้ายก่อนงานแต่ง
ครอบครัวของฉินเสี้ยวยวนเดินทางมาถึงแล้ว หลังจากทั้งสองฝ่ายจัดแจงเรื่องต่างๆ เสร็จ ก็พาฉินเยว่ขึ้นรถไปที่โรงแรมจิ้นหยาง หลังจากขึ้นรถ ฉินเยว่โผล่ศีรษะออกนอกหน้าต่างรถอย่างดีใจ มองเฉินซางพร้อมตะโกนว่า
“เจ้าหมา พรุ่งนี้อย่าลืมมาสู่ขอฉันนะ!”
ฉินเสี้ยวยวนได้ยินแล้วโกรธจนกระทืบเท้า“พอแล้วๆ น่าอายจริงๆ เลย คนอื่นคงคิดว่าลูกสาวพ่อขายไม่ออก!”
ฉินเยว่แลบลิ้นทะเล้น“หนูกลัวเขาลืม!”
จี้หรูอวิ่นหัวเราะฮ่าๆ ดึงเธอมา“ยัยเด็กโง่ เรื่องใหญ่ขนาดนี้จะลืมได้อย่างไร”
ตอนนี้จู่ๆ ฉินเยว่ก็ประหม่าขึ้นมา ยิ่งใกล้ถึงวันจริงก็ยิ่งตื่นเต้น“หนูแค่…ตื่นเต้นมากนะคะแม่ พรุ่งนี้หนูก็จะเป็นภรรยาของคนอื่นแล้ว พ่อคะ แม่คะ ความรู้สึกข้างในใจหนู…ซับซ้อนมากเลยค่ะ”
ฉินเสี้ยวยวนและจี้หรูอวิ่นได้ยินคำพูดของฉินเยว่ก็อดถอนหายใจไม่ได้ จี้หรูอวิ่นกอดลูกสาว รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมา
ฉินเสี้ยวยวนยิ่งโพล่ศีรษะออกนอกหน้าต่างมองท้องฟ้า ลืมตาโตไม่ให้น้ำตาไหลออกมา ลูกสาวของตนกำลังจะแต่งงานแล้ว มันช่างทรมานเหมือนกรีดเนื้อบนตัวเขา แม้ทุกคนรู้ว่าเป็นเรื่องดี ทว่า…ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอก็จะไม่ใช่คนของตระกูลฉินอีกต่อไปแล้ว เธอจะเป็นภรรยา เป็นแม่คนแล้ว
ฉินเยว่รับรู้ได้ว่าอาการของพ่อแม่ดูแปลกๆ จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง“พ่อคะ แม่คะ ดูเวทีข้างหลังสิคะ หนูเป็นคนออกแบบนะ สวยไหม”
ทั้งสองหันไป ก็เห็นเวท
