้า คาดว่าผมคงจะต้องรบกวนคุณอีกไม่น้อยเลย ทางนี้ขอคารวะหนึ่งแก้วก่อนแล้วกัน ในอนาคตอย่าถือโทษโกรธที่ผมรบกวนเลย”
เฉินชางพยักหน้า ชนแก้วเบาๆ วันนี้เจี่ยเจิงเผยข้อมูลแก่ตนไม่น้อยเลย แถมยังเป็นข้อมูลใหญ่ที่น่าตกใจมาก ยิ่งใหญ่เหลือเกิน!พอคิดมาถึงตรงนี้ ตอนนี้เฉินชางค่อนข้างตื่นเต้นขึ้นมา เมื่อกินดื่มอิ่มหนำก็แยกย้ายกันกลับบ้านเฉินชางถูกคนขับรถพามาส่งในเขตชุมชนเมืองหลวงที่เช่าห้องพักเอาไว้
พอมาถึงใต้อาคาร เฉินชางไม่ได้เข้าไป เผลอแวบเดียวก็วันที่สิบสี่สิงหาคมแล้วพรุ่งนี้คือวันที่สิบห้า งานแต่งคือวันที่สิบแปด พูดให้ชัดคือเฉินชางเหลือเวลาเตรียมตัวแค่สองวันเฉินชางนั่งอยู่ที่ม้านั่งยาวในสวนใต้อพาร์ทเมนต์ มองไปที่ห้องของตัวเอง ตกอยู่ในภวังค์ความคิด
เดี๋ยวก็จะแต่งงานแล้ว ความรู้สึกแบบไหนเฉินชางเองก็บอกไม่ถูก แต่ว่า ซับซ้อนมากผู้ชายไม่ใช่เพศที่อ่อนไหว เมื่อค่อนข้างอ่อนไหว พวกเขาอาจจะชอบนั่งอยู่ตรงไหนสักแห่งคนเดียวแล้วจมจ่อมกับความคิด หรือไม่ก็จะไมคิดอะไรเลยเฉินชางนั่งพิงม้านั่งอยู่แบบนั้น มองพ่อแม่วัยหนุ่มสาวที่เข็นรถเข็นเด็กลงมาสูดอากาศในสวน
มองเห็นพ่อแม่จูงมือลูกน้อยเดินเล่น มองเห็นเด็กน้อยกลุ่มหนึ่งวิ่งเล่นหยอกกันอยู่ในสวนพ่อแม่เฝ้ามองพวกเขาอยู่ด้านข้างพลางยิ้มน้อยๆ มองเห็นสามีภรรยาวัยกลางคนเดินเคียงไหล่กันมามองเห็นคู่สามีภรรยาชราวัยจับมือกันเต้นระบำใต้แสงไฟ เฉินชางดูเหมือนจะกระจ่างขึ้นมาในทัน
