บทที่ 1456 ฉันจะสร้างผลงานแล้ว!ณ สนามบิน อาบาเต๋มองเฉินชาง เอยด้วยรอยยิ้ม“ศาสตราจารย์เฉิน ดีใจมากที่ได้รู้จักคุณ รอถึงช่วงงานแต่งของคุณ พวกเราจะไปร่วมอวยพรแน่นอน!”เฉินชางยิ้มนิดๆ “ท่านรองอาบาเต๋ ประเทศชาติสำคัญกว่านะครับ!”
เฉินชางไม่อยากให้คนกลุ่มนี้ไปเลยจริงๆ ถึงอย่างไรในปากีสถานก็ยังมีกองกำลังติดอาวุธอีกมากมายแถมยังมีผู้ศรัทธาเคร่งศาสนาอีก ถ้าเห็นว่าในงานเลี้ยงของตนมีของต้องห้ามบางอย่างแบบนี้จะกระอักกระอ่วนเอาได้ ในขณะที่กำลังจะขึ้นเครื่อง เลขาของอาบาเต๋ก็วิ่งเข้ามาหาอย่างร้อนรน
“ท่านครับ มีสายเข้า” อาบาเต๋รับมือถือไป มองสายเรียกเข้า ขมวดคิ้วทันทีหลังจากเขาเดินแยกออกมาไกลแล้วก็เอยว่า “อาบาเต๋พูดสายครับ เกิดอะไรขึ้น”“ท่านรองประธานาธิบดีอาบาเต๋ สถานการณ์ของมิสเตอร์ฮันนิฟอร์ดยังไม่พ้นระยะอันตราย สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อนครับ”
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้อาบาเต๋ตะลึงไปทันที! เรื่องที่ทำลงไปในครั้งนี้ ทำให้กระอักกระอ่วนสุดๆ ไปเลยจริงๆ!แต่ว่า… ไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ!“ศาสตราจารย์มอร์แกนก็อยู่ด้วยแล้วไม่ใช่หรือ” อาบาเต๋อดถามไม่ได้
ในเวลานี้ เสียงของอัลวินแว่วขึ้นมา “ให้พวกศาสตราจารย์เฉินชางกลับมาลองดูเถอะ…”ตอนนี้อัลวินเองก็หมดหนทางแล้ว “แล้วทางประเทศจีน…”“ฉันจะติดต่อเอง!” หลังจากวางสาย อาบาเต๋ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
เฮ้อ! ทำแบบนี้จนได้ แต่ก็ช่วยไม่ได้ สถานการณ์ของฮันนิฟอร์ดพิเศษเกินไปอาบาเต๋ฝืนทำ
