บทที่ 1454 ฉันไม่กล้าแพ้หรอกนะ!พอได้ยินคำพูดของเฉินชาง สีหน้าเหล่าหม่าแปรเปลี่ยน เฉินชางรู้สึกชิงชังท่าทางคับข้องหมองใจของเขาเฮอะ…จอมดัดจริต! ถูกต้อง เฉินชางพบว่าเหล่าหม่าชัดจะดัดจริตขึ้นเรื่อยๆ แล้ว“เอาละ คุณหยุดเล่นละครเถอะ!” เฉินชางเอ่ยยิ้มๆ “ผมกังวลว่าถ้าให้คุณเป็นพิธีกร งานแต่งผมจะดำเนินไปอย่างราบรื่นไหมน่ะสิ!”
เหล่าหม่าได้ยินก็โกรธจนตัวสั่น! ทุกคนรอบข้างที่มาร่วมทีมช่วยเหลือด้วยกันก็พากันหัวเราะขึ้นมาหยางหมิงก็นับว่าเพิ่งได้รู้จักเฉินชางเป็นครั้งแรก เขายิ้มแล้วเอ่ยหยอกล้อว่า“ศาสตราจารย์เฉิน เรื่องใหญ่อย่างการแต่งงานแบบนี้ก็ไม่บอกให้พวกเรารู้เลยนะ ไม่เห็นพวกเราเป็นเพื่อนหรือไงกัน”
ผู้อำนวยการคนอื่นๆ ก็พากันพยักหน้าคล้อยตาม “ใช่แล้ว ศาสตราจารย์เฉิน ทุกคนก็นับว่าเคยทำภารกิจร่วมกันแล้ว ถือว่าก่อมิตรภาพขึ้นแล้ว แบบนี้ยังไม่เชิญพวกเราไปร่วมงานอีกเหรอ เดี๋ยวกลับไปแล้วฉันจะฟ้องร้องกับทางต้นสังกัดนะ!”ชั่วพริบตานั้นทุกคนอดหัวเราะไม่ได้ ภารกิจช่วยเหลือเสร็จสิ้นแล้ว ทุกคนต่างอารมณ์ดี
เฉินชางรีบเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ยินดีต้อนรับครับ ถ้าผู้อำนวยการทุกท่านมาร่วมงานได้ ผมจะดีใจอย่างยิ่ง เพียงแต่…งานแต่งผมจัดขึ้นที่บ้านเกิดในชนบท หนทางห่างไกล อีกทั้งรับรองได้ไม่ทั่วถึง แถมช่วงสุดสัปดาห์ผู้อำนวยการทุกท่านก็ค่อนข้างยุ่งกันทั้งนั้น ดังนั้นผมเลยวางแผนไว้ว่ารอผมกลับเมืองหลวงแล้วจะจัดเลี้ยงทุกคนอีกครั้ง
