จะมาทำงานเบ็ดเตล็ดพวกนี้ให้พวกคุณเหรอ”
“ผมพูดจากใจจริง อย่าว่าผมเลย ทั้งปากีสถานไม่มีใครที่การรักษาจะสู้ศาสตราจารย์เฉินได้”“เฮ้อ ช่างเป็นคนดีจริงๆ!”ซีบร้าพูดไปพูดมาก็ซาบซึ้งใจจนขอบตาแดงก่ำ
“เมื่อวานผมได้ยินพนักงานในโรงแรมบอกว่า ตอนหกโมง”“ศาสตราจารย์เฉินสั่งอาหารไปทานที่ห้อง ตอนไปส่งอาหารไฟห้องยังเปิดอยู่เลย”“ศาสตราจารย์เฉินกำลังนั่งเขียนข้อมูลที่ซับซ้อนจนอ่านไม่เข้าใจ!”
“เฮ้อ…ผมคิดว่า คงกำลังวางแผนการรักษาให้คนไข้อยู่!”ทุกคนได้ยินแบบนี้แล้วอึ้งไปทันที!ชั่วขณะนี้ทุกคนต่างตกใจกับการกระทำของเฉินชาง
ตอนนี่เอง เฉินชางเดินเข้ามาพูดกับซุยก้าว่า“หมอซุยก้า เตียง 13 15 17 20 26 จัดการเสร็จแล้วนะครับ”“อ้าว ผู้อำนวยการซีบร้า ตื่นเช้ามากครับ!”
ซีบร้ารีบคว้าเฉินชางไว้ “ศาสตราจารย์เฉิน คุณลำบากมากแล้ว”“วันนี้ยังมีงานอีกมากมาย ไม่สิ! วันนี้คุณกลับไปนอนพักสักหน่อยเถอะครับ!”เฉินชางจะยอมได้อย่างไร
ถึงอย่างไรตลอดช่วงเช้านี้ เหนื่อยก็ส่วนเหนื่อย แต่ผลเก็บเกี่ยวหลากหลายช่วงเช้านี้ได้คะแนนสะสมมาเกือบหนึ่งพันกว่าคะแนนเลยจะยอมแพ้ได้อย่างไร
เฉินชางใช้ยาบำรุงพลังไปหนึ่งขวด อิงตามมูลค่าในดันเจี้ยนมอลล์ก็แค่ห้าสิบคะแนนแต่ได้กลับคืนมาหนึ่งพันกว่าคะแนนเฉินชางคิดว่า ตนไม่น่าจะจำเป็นต้องนอนแล้ว…
โอกาสไม่ควรปล่อยให้หลุดมือ เวลาที่ผ่านไปไม่อาจย้อนกลับมาได้เฉินชางจ้องซีบร้าพร้อมยิ้มพูด “ผู้อำนวยการซีบร้า ชีวิตคนไข้มี
