บทที่ 1443 เสียงถอนหายใจของเฉินชาง!เฉินชางหน้าแดงเพราะคำพูดของผู้อำนวยการซีบร้าเขารู้สึกว่าตัวเองยังค่อนข้างหนังหน้าหนา ก็เหมือนอย่างที่หลี่เยว่ว่าถ้าตัวเองมีพัดลมไฟฟ้าเหมือนเหล่าหม่าระบายความร้อนเร็วละก็
ก็ไม่ถึงขั้นหน้าแดงแล้ว!อย่างไรเสีย…เฉินชางก็ไม่เคยเห็นเหล่าหม่าหน้าแดงมาก่อน!ตอนประมาณเก้าโมงเช้า ทุกคนในทีมช่วยเหลือก็ทยอยกันเข้ามา
ภารกิจในวันนี้ก็ไม่ง่ายแม้แต่น้อยเทียบกับช่วยเหลือคนป่วยหนักขั้นวิกฤติ วันนี้น่าจะจัดเป็นการหารือถึงโรคที่ซับซ้อนเข้าใจยาก
จนถึงตอนนี้ยังมีผู้ป่วยอีกสิบแปดคนที่ต้องผ่าตัดคนที่อยู่ในระยะวิกฤตยังไม่พ้นขีดอันตรายก็มีอยู่หลายคนคนที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศที่ยังไม่ได้สติ
นี่ก็คือบุคคลสำคัญที่ต้องช่วยเหลือในครั้งนี้หลังพวกเขามาถึง เห็นเฉินชางยืนเหงื่อแตกเต็มหน้าอยู่ตรงนั้นก็ตกตะลึงแล้ว“อาจารย์เฉิน ทำไมคุณถึง…มาเร็วขนาดนี้ละ” หวังทงถามขึ้นมาก่อน
เฉินชางยิ้มบอก “ไม่มีอะไร ผมเพิ่งมาครับ!”เห็นสารคัดหลั่งเป็นชุดบนเสื้อกาวน์ของเฉินชาง ทุกคนเชื่อก็แปลกแล้วนึกถึงตรงนี้ ทุกคนถอนหายใจเบาๆ
อาจารย์เฉินชางเปี่ยมทั้งความสามารถและคุณธรรม!แม้แต่เซวียเจิ้งเริ่นก็ส่ายหน้า เทียบกับเฉินชางลูกชายของตัวเองเซวียตงยังห่างไกลหลายปีแสง
ไม่พูดถึงว่าเทคนิคเป็นอย่างไร ลำพังแค่ด้านจรรยาบรรณแพทย์เขาก็เหนือกว่าใครหลายคนแล้วบรรดาแพทย์กะกลางคืนที่อยู่ในท
