ถมาจอดรออยู่ข้างนอกแล้ว ทุกคนขึ้นรถได้ไม่นาน
เพิ่งพิงเบาะผ่อนคลายความเครียดก็หลับไปแล้วถึงอย่างไรคนที่มาช่วยได้ล้วนเป็นผู้มีความสามารถระดับสูงอายุค่อนข้างมาก ล้วนผ่านครึ่งร้อยมาแล้ว
เจ้าหมาสามขวบกลับแตกต่าง เขาที่เพิ่งพูดเป็นมองเฉินชางอย่างประหลาดใจ“ชางเออร์ คุณอัปเกรดระบบแล้วเหรอ?”เฉินชางได้ยินคำพูดของเหล่าหม่าก็ระมัดระวังขึ้นมา
เขา…รู้ว่าตนมีระบบหรือ?อวี่หย่งกังนอนพิงเบาะ ได้ยินคำพูดของเหล่าหม่าก็อดถามไม่ได้“ไม่มีความรู้เลย แบบนี้เรียกว่าอัปเกรดฮาร์ดแวร์!”
“อัปเกรด CPU จากซิงเกิลคอร์เป็นมัลติคอร์ ก็ไม่รู้ว่าความจุหน่วยความจำเท่าไร!”เฉินชางมองบนใส่เหล่าหม่า พลันโล่งอกไปทีว่าแล้วเชียว ด้วยสติปัญญาของเจ้าหมาสามขวบจะเดาออกว่าตนมีระบบได้อย่างไร!
สวีอ้ายชิงอดยิ้มไม่ได้ “ศาสตราจารย์เฉินไม่เพียงแค่อัปเกรด CPU”“สิ่งสำคัญคือฮาร์ดไดรฟ์ของเขาก็ใหญ่เช่นกัน!”หลังจากเหล่าหม่าได้ยินแล้วเงียบไปทันที
ตอนนี้เขาค่อนข้างอ่อนไหวกับคำว่า ‘ใหญ่’ตามคาด ในรถเงียบไปอีกครั้ง บรรยากาศอึดอัดเล็กน้อยสวีอ้ายชิงเห็นว่าจู่ๆ ความเงียบมาเยือนก็อึ้งไปทันที
แต่ถึงอย่างไรก็มีสามีมานานหลายปี เธอถือว่าตอบสนองทัน จึงอดยิ้มไม่ได้“หัวหน้าทีมหม่า ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะคะ”“ฮาร์ดดิสก์หมายถึงพื้นที่เก็บข้อมูล…อย่าเข้าใจผิดนะคะ! ฮาๆๆ…”
บางทีเรื่องการเข้าใจผิดนี้ ยิ่งอธิบายยิ่งชัดเจนเหล่าหม่าโกรธจนพูดไมออก หงายศีรษะนอนไปเฉิน
