ตอนที่ 1417 คุณไม่อยากเป็นผู้คุมสอบเหรอเดิมทีเฉินเสี่ยวลี่มีร่างกายค่อนข้างอ่อนแอเมื่อร้องไห้ขึ้นมาเธอก็นั่งลงบนพื้นอย่างอ่อนแรงเกือบยืนไม่ขึ้น
แม่ของเฉินเสี่ยวลี่ทำอะไรไม่ค่อยเป็นเธอดูแลในบ้านได้ก็ไม่เลวแล้วถึงแม้เฉินจื้อฟู่จะแต่งเข้าบ้านภรรยา
แต่พูดจากใจ ในใจเธอชายคนนี้ยังคงเป็นเสาหลักของบ้านเขาจึงจะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่แท้จริงเห็นเรื่องของลูกสาวคลี่คลาย ภรรยาก็โล่งใจ
บอกตามตรง ตลอดทางเธอคิดว่าควรจะทำอย่างไรดีตลอดแต่ท้ายที่สุดก็ไม่มีความคิดดีๆคลี่คลายได้ก็ดีแล้ว! คลี่คลายแล้วสินะ…
เฉินเสี่ยวลี่ที่หนักห้าสิบกิโลกรัมถูกเฉินจื้อฟู่ที่กำยำแข็งแรงจากการตรากตรำงานเป็นระยะเวลายาวนานอุ้มกลับไปยังห้องสังเกตอาการ
ทุกคนโดยรอบมองชายที่ธรรมดาจนถึงขั้นมีกลิ่นอายบ้านนอกอยู่บ้างคนนี้ก็อดยกนิ้วโป้งในใจไม่ได้ สมเป็นชายชาตรี!หลังเฉินเสี่ยวลี่ถูกพ่ออุ้มขึ้นมา เธอก็กอดพ่ออย่างเคยชิน
กี่ปีมาแล้ว! ที่ไม่ได้ถูกพ่ออุ้มแบบนี้เหมือนกับเด็กที่ไม่มีวันโตอย่างไรอย่างนั้นอ้อมอกนี้กว้างใหญ่ อ่อนโยน มั่นคงไม่เคยเปลี่ยน!
กลิ่นอายที่คุ้นเคยลอยมาจากตัวพ่อ เป็นกลิ่นเหงื่อเหม็นแต่เธอกลับสบายใจอย่างยิ่งเรื่องราวสมัยก่อนผุดขึ้นมาในใจ
จู่ๆ เฉินเสี่ยวลี่ในเวลานี้ก็นึกถึงวันคืนเก่าก่อนตัวเองโง่ขนาดไหนกัน โลกแสงสีอะไรกันชีวิตฟุ่มเฟือยหรูหราอะไรกัน
สิ่งที่เธอมีอย่างแท้จริงไม่ใช่สิ่งเหล่านี้ตอนที่ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์สิ้น
