์ไม่เลว จัดเป็นหนึ่งในเพื่อนอวดของเฉินต๋าไห่
ตอนเช้าวันนี้ เฉินต๋าไห่โทรมาหาเฉินชางบอกว่า “เฉินชาง วันนี้ถ้าลูกว่าง ช่วยไปดูเฉินเสี่ยวลี่ลูกสาวบ้านเฉินจื้อฟู่หน่อยสิ”เฉินชางมึนงง “เธอ… ทำไมอีกแล้วครับ”เฉินต๋าไห่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “เมื่อคืนภรรยาของจื้อฟู่มาที่บ้านของพ่อ บอกว่าจื้อฟู่ทะเลาะกับลูกสาว ครึ่งเดือนนี้เธอไม่ได้โทรมาเลย เลยเป็นห่วงลูกสาวคนนี้มาก ลูกสาวคนนี้สร้างปัญหาเก่งจริงๆ ภรรยาของเขาให้เงินพ่อมาหนึ่งหมื่น ลูกช่วยเอาให้ลูกสาวเธอ แล้วก็ดูหน่อยว่าเธอเป็นอย่างไรบ้าง”เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ตะลึงทันที “สองเดือนก่อนก็เพิ่งให้ไปหนึ่งหมื่นไม่ใช่เหรอครับ”เฉินต๋าไห่ก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “เอาเถอะน่า แกก็อย่าไปสนใจเลย ให้เงินไปก็พอแล้ว”
เฉินชางถอนหายใจ พยักหน้าตอบรับ เด็กสาวคนนี้ช่างใช้เงินจริงๆ!“จริงสิ คุณลุงจื้อฟู่ทำงานอยู่ที่เมืองหลวงไม่ใช่เหรอครับ เขา…”เฉินต๋าไห่ส่ายหน้า “เขาไปทางใต้แล้ว ไปซ่อมรถไฟใต้ดินที่อวิ่นหนาน”เฉินชางได้ฟังก็ค่อนข้างแปลกใจ “ทำทางนี้ก็ดีไม่ใช่เหรอครับ ทำไมถึงไปอวิ่นหนานละ”
เฉินจื้อฟู่เป็นชายกำยำสูงร้อยแปดสิบเซนติเมตร ความจริงหน้าตาดีแต่บ้านยากจน ยังไม่ได้แต่งงาน พ่อแม่ก็จากไปก่อนแล้ว ต่อมาเขาอดออมเงิน หาภรรยาในหมู่บ้าน แต่กลับต้องแต่งเข้าบ้านภรรยา เฉินจื้อฟู่ทำงานนอกบ้านตลอดทั้งปี กลับบ้านน้อยมาก แล้วก็ไม่ค่อยใช้อาลีเพย์วีแชท มือถือยังใช้มือถือคนแก่อย่างโ
