ม“และกัดตรงนี้ด้วย อันตรายมากนะครับ!”หญิงสาวยังคงหัวเราะ ส่วนชายหนุ่มร้องโอดครวญ ถึงอย่างไรก็ดูเป็นแผลที่เจ็บมาก
หญิงสาวได้ยินคำถามของเหล่าหม่าก็อดพูดไม่ได้“เมื่อครู่นี้มีสุนัขสองตัวกัดกัน! จากนั้น… เขาเข้าไปห้าม ฮ่าๆๆ… ฮ่าๆๆ ไม่ไหวแล้ว ฉันกลั้นไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะ คุณหมอเย็บต่อเลยค่ะ ฉันออกไปหัวเราะสักครู่!” หญิงสาวพูดจบก็วิ่งออกไป
“ห้าม… หมา… กัดกัน…”เหล่าหม่าอึ้งไปก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นอดหัวเราะฮ่าๆๆๆๆ ไม่ได้ ชายหนุ่มเห็นแบบนี้ก็โกรธจนหัวเราะออกมาเช่นกัน พอหัวเราะก็ยิ่งเจ็บแผลกว่าเดิม ทำได้เพียงกลั้นไว้ แต่… กลั้นจนหน้าแดงหมดแล้ว
เฉินชางเป็นซัพพอร์ตให้เหล่าหม่าในการทำแผลจนเสร็จ จากนั้นมองชายหนุ่มพร้อมพูดว่า “ต่อไปอย่าเข้าไปห้าม มีเรื่องอะไรให้โทรหา 110 นะครับ!”แต่ชายหนุ่มถอนหายใจ จ้องเหล่าหม่าพร้อมพูดว่า “เฮ้อ ผมเนี่ยแหละตำรวจ!”
เช้านี้น่าสนุกจริงๆ เลย เหล่าหม่าหัวเราะออกมาอีกครั้ง เฉินชางเองก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ตอนนี้เองหญิงสาวเดินเข้ามา นวดหน้าไปด้วยพูดไปด้วย “ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว หัวเราะต่อไม่ได้แล้ว หัวเราะจนริ้วรอยจะขึ้นแล้ว หมอคะ เขาเป็นพวกบ้างาน! ฮ่าๆๆ… ฮ่าๆๆ…” พูดจบก็วิ่งออกไปพร้อมเสียงหัวเราะ เช้าที่สดใสและมีความสุขได้เริ่มขึ้นแล้ว
เฉินชางนั่งอยู่ในห้องทำงาน เปิดรางวัลที่ได้รับหลังจากทำภารกิจเมื่อวานสำเร็จ รางวัลคืออะไร[ติ้ง! แสดงความยินดี ช่วยชีวิ
