วยซ้ำ แค่นี้เรื่องเล็ก!”
“ผู้อำนวยการฉี ผมครับ ผมอายุยังน้อย…”
พวกหัวหน้าที่อยู่รอบข้างต่างเริ่มอาสา
นี่ทำให้ฉีหนานอึ้งไปทันที เขามองเฉินชางแวบหนึ่ง แล้วก้มมองสองมือของเขา ก่อนจะมองทุกคนพร้อมรอยยิ้ม
“พอเถอะ พวกคุณสบายดีทุกอย่าง จะให้ชายหนุ่มที่บาดเจ็บอยู่อย่างคุณลงมือ ไม่เหมาะหรอก”
ฉีหนานพูดถึงตรงนี้ก็พูดกับทุกคนว่า
“ผมนำทีมเอง แต่… ทุกคนเข้าห้องผ่าตัดด้วยกันนะครับ ผมคิดว่าสถานการณ์ระหว่างผ่าตัดอาจจะค่อนข้างซับซ้อน ผมคนเดียวคงเอาไม่อยู่”
หลังจากฉีหนานพูดจบก็หันมองเฉินชางแวบหนึ่ง แล้วมองมือของเขาอีกครั้ง แต่สุดท้ายก็พูดว่า
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณก็เข้ามาด้วยนะครับ!”
เฉินชางได้ยินแบบนี้ก็ไม่ได้ปฏิเสธ และไม่คิดแย่ง
พูดตามตรง การผ่าตัดเคสนีไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
มีผู้อำนวยการฉีคอยควบคุมสถานการณ์จะเหมาะสมที่สุด
แต่… ที่สำคัญที่สุดคือ การผ่าตัดเคสนี้ ไม่ได้มีแพทย์ผู้นำทีมเพียงผู้เดียวอย่างแน่นอน!
ต้องเปลี่ยนคนในทุกกระบวนการ ประเด็นสำคัญอยู่ตรงนี้
หลังจากหารือกันเสร็จ ทุกคนก็ไปที่ห้องผ่าตัด
เสี้ยวรุ่นฟางตามทุกคนไป
“หัวหน้าเสี้ยว ผู้เฒ่าจูชื่ออะไรนะครับ”
เฉินชางถามขึ้น
เสี้ยวรุ่นฟางอึ้ง พลันพูดว่า
“ชื่อจู เหอเชี่ยค่ะ”
เฉินชางขานรับว่าครับ ความจริงเขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้
แต่เสี้ยวรุ่นฟางพูดต่อว่า
“เขาอยู่องค์กรเดียวกับศาสตราจารย์หลิน”
ได้ยินว่าเป็นศาสตราจารย์หลิน เฉินชางชะงักไปทันที
“คุณหมายถึงห