เงินอยู่ห้าแสนกว่าหยวน เธอเอาไปใช้เถอะ ผู้ชายนะอยู่นอกบ้านจะขาดเงินไม่ได้หรอกนะ”
เฉินชางผงะไป “คุณลุง ผมมีเงินครับ!”
เหล่าฉินยิ้มให้ “เถอะน่า ถือเป็นน้ำใจจากฉัน เยวเยว่บอกหมดแล้ว เธอเพิ่งลงทุนสร้างโรงงานกับเจิ้งกั้งถาน เงินขาดมือแล้ว แม้แต่จะไปต่างประเทศก็ยังต้องมาขอเงินจากเธอไปหลายหมื่น เงินก้อนนี้เป็นเงินเก็บของฉัน คุณน้าของเธอกับเยวเยว่ไม่รู้เรื่อง
เงินนี้คือศักดิ์ศรีของผู้ชายอย่างพวกเรา! ถ้าไม่มีเงินก็คงรู้สึกอึดอัดใจ อีกอย่างจิตใจคนสมัยนี้ซับซ้อน เธอทุบกระจกรถโรลส์รอยซ์ของคนเขาแตก อย่างน้อยก็คงเกินแสนใช่ไหม ถ้าคนเขาเรียกค่าชดใช้จากเธอขึ้นมา สุดท้ายเธอก็ต้องชดใช้อยู่ดี”
ฉินเสี้ยวยวนเป็นหมอมาทั้งชีวิต แถมยังเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล เคยพบเห็นคนรวยไร้ศีลธรรมมานักต่อนักแล้ว
คนรวยไม่ได้มีคุณภาพกันเสียทุกคน
พอได้ยินเหล่าฉินพูดแบบนี้ เฉินชางก็ตื้นตันใจมากจริงๆ แต่เขาไม่ขาดเงินเลยจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นนี่ยังเป็นเงินเก็บของพ่อตาด้วย
เขารีบบอกว่า “คุณลุง ผมมีเงินจริงๆ ครับ ผมช่วยคนคนหนึ่งตอนอยู่ต่างประเทศ ได้เงินมาไม่น้อยเลย”
พอเหล่าฉินทราบสถานการณ์ก็ไม่โอ้เอ้อีก รีบเก็บบัตรให้เรียบร้อย กลัวจะถูกพบเข้า จากนั้นเอ่ยไปว่า “เอาเถอะ งั้นฉันจะไม่โน้มน้าวเธอแล้ว
จริงสิ ถึงฉันจะเป็นพ่อของเยวเยว่ แต่ก็มีบางเรื่องที่อยากจะบอกเธอไว้
การแต่งงานก็คือการแต่งงาน แต่เรื่องเงินก็สำคัญ เก็บเงินส่วนตัวไว้บ้า
