รอบข้างคิดว่าเป็นผการถ่ายละคร แต่ต่อมาก็พบว่านี่ไม่ใช่การถ่ายทำอะไรทั้งนั้น อีกฝ่ายกำลังก่อเรื่องอยู่จริงๆ! แต่ทุกคนก็ไม่เข้าใจว่าทำเพราะอะไร คิดไปว่าเป็นเป็นการปล้นงั้นหรือ หลังจากเห็นเด็กก็คิดว่าเป็นการลักพาตัว! แต่ว่า… ไม่ว่าจะเป็นการปล้นหรือว่าลักพาตัวก็ตาม จำเป็นต้องทำอย่างเอิกเกริกขนาดนี้ด้วยหรือ
ตำรวจทั้งสองเห็นว่า “พรรคพวก” ของเฉินชางดูเหมือนจะมีเยอะมาก แถมยังมีคนดำร่างสูงใหญ่กำยำอีกสองคนก็ค่อนข้างหวั่นวิตกแล้ว“คุณตำรวจครับ พวกเราเป็นหมอ!”“ใช่แล้ว นี่คือบัตรประจำตัวของพวกเรา”“นี่คือศาสตราจารย์เฉินของพวกเรา!” พวกสวีจื่อหมิงและเหอจื้อเชียนรีบล้วงเอกสารที่เกี่ยวข้องสำหรับยืนยันสถานะของตนออกมา เมื่อเห็นว่าคนมากมายขนาดนี้ล้วนเป็นหมอระดับผู้อำนวยการของโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉิน นายตำรวจทั้งสองก็โล่งใจเช่นกัน
“เกิดอะไรขึ้นครับ”เฉินชางรีบตอบว่า “ก่อนหน้านี้ผมเห็นว่าในรถมีเด็กคนหนึ่ง อาการค่อนข้างผิดปกติเหมือนจะเป็นลมแดด ไม่เหมือนนอนหลับ อีกอย่าง อากาศร้อนขนาดนี้ ภายในรถ ต้องมีอุณหภูมิสูงมากแน่นอน! เด็กอายุแค่ปีเดียวเกิดอาการฮีทสโตรกได้ง่ายมาก จะปล่อยเวลาให้ล่าช้าไม่ได้ ถ้าเกินยี่สิบถึงสามสิบนาทีขึ้นไปอาจจะช่วยชีวิตไว้ไม่ได้!”
พอตำรวจได้ยินคำพูดเฉินชางก็ต้องการสอบปากคำเฉินชาง แต่เวลานี้เฉินชางมีเวลาพอเสียที่ไหน จึงรีบเอ่ยกับเหอจื้อเชียนที่อยู่ข้างๆ “ผู้อำนวยการเหอ คุณไปให้การทีเถอะครับ!”
