ินมัดจำสิบล้านดอลลาร์ครับ!”เฉินชางตะลึงงันไปทันที! เขาขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ผมยินดีครับ แต่ว่า… ไม่จำเป็นต้องวางมัดจำเลย ให้การรักษาเพื่อนไม่จำเป็นต้องเอาเงินมาจ่ายหรอกครับ”
หลังจากรีฟส์ได้ยินเฉินชางตอบตกลงก็ดีใจขึ้นมาในทันใด บังคับยัดเยียดบัตรให้เฉินชาง! “ผมดีใจมากที่คุณรับปาก แต่ว่าคุณจำเป็นต้องรับเงินนี้ไว้นะครับ” ดึงดันกันอยู่สักพัก รีฟส์บอกจะเพิ่มวงเงินให้สูงขึ้นตามความน่าเชื่อถือ เฉินชางจึงหมดทางเลือก เขาอดถอนหายใจไม่ได้ ให้เงินมากเกินไป! มากเกินไปแล้วจริงๆ ตอนแรกได้มายี่สิบล้านดอลลาร์ ตอนนี้ได้มาอีกสิบล้านดอลลาร์ ตีเป็นเงินหยวนก็เกือบสองร้อยล้านแล้ว
พอเห็นท่าทีของเฉินชาง รีฟส์เอ่ยอย่างจริงจังว่า “ศาสตราจารย์เฉิน อันที่จริง… เมื่อเทียบกับชีวิตแล้ว เงินจำนวนนี้เล็กน้อยมากสำหรับพวกเรา ถึงขั้นที่เทียบมูลค่ากับเครื่องบินเจ็ทกัลฟ์สตรีมรุ่น G700 ที่พวกเรานั่งอยู่ตอนนี้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่เครื่องบินส่วนตัวเป็นแค่ยานพาหนะ ถึงขั้นที่เรียกว่าของเล่นเลยก็ได้ แต่สิ่งที่คุณต้องแบกรับคือชีวิตนะครับ!”เฉินชางชะงักไปเล็กน้อย สอบถามอย่างจริงจัง “เครื่องบินลำนี้แพงขนาดไหนครับ” เขามองกัลฟ์สตรีมที่หรูหราลำนี้แล้วค่อนข้างหวั่นไหว ถึงขั้นที่ตัดสินใจว่าในอนาคตจะซื้อไว้สักลำ ถึงยังไงในอนาคตก็ต้องเดินทางออกไปทำธุระนอกประเทศ ถ้ามีเครื่องบินส่วนตัว… คงจะสบายมากสินะ
รีฟส์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ลำนี้คุณพ่อผมเป็นคน
