ซาบรีน่าเห็นเฉินชางโทรมาก็ยินดีทันที “ศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางพยักหน้า ถามด้วยความสงสัย “ประธานซาบรีน่า ไม่ทราบว่า…มีเรื่องอะไรเหรอครับ”
ซาบรีน่าอธิบายง่ายๆ “มีเด็กคนหนึ่ง อายุหนึ่งขวบครึ่ง หัวใจพิการแต่กำเนิด จัดเป็นภาวะ TOF กรณีพิเศษ ตอนนี้สถานการณ์ค่อนข้างร้ายแรง พวกเราจำเป็นต้องช่วยเธอค่ะ!”
ทางฝั่งรีฟส์เคิร์ตก็รับโทรศัพท์มา พูดกับเฉินชางว่า “ศาสตราจารย์เฉิน ผมคือพ่อของเด็กชื่อรีฟส์ครับ ผมหวังว่าคุณจะช่วยลูกผมได้ ถ้าคุณช่วยลูกของผมได้ ผมจ่ายได้ยี่สิบล้าน…”
สิ้นเสียงนี้ โอลด์เคิร์ตกับซาบรีน่ามองรัฟส์ รีฟส์พูดไม่ออกทันที
จริงด้วย!
หมอเก่งกาจที่แม้แต่ประธานซาบรีน่าก็คิดว่าด้อยกว่า ตัวเองพูดเรื่องเงินไปจะเป็นการดูถูกหรือเปล่า
ดังนั้นรีฟส์จึงรีบเปลี่ยนคำพูด “ถ้าคุณช่วยลูกผมได้ คุณก็คือสหายสนิทของตระกูลเคิร์ตผม!”
ส่วนเฉินชางตอนที่ได้ยินคำว่ายี่สิบล้าน ตัวเขาปลดเข็มขัดนิรภัยแล้ว!
แต่…ได้ยินฝ่ายตรงข้ามเปลี่ยนคำพูด เฉินชางเกือบรัดเข็มขัดนิรภัยใหม่อีกครั้ง
ใครอยากเป็นสหายกับคุณ หา
ผมอยากได้เงินต่างหาก…
คุณเรียบเรียงคำพูดใหม่อีกที ผมถึงจะคิดลงจากเครื่อง!
รีฟส์ได้ยินเฉินชางเงียบไปก็คิดว่าตัวเองทำพล
