าดแล้ว “ศาสตราจารย์เฉิน ขอร้องล่ะ ได้โปรดช่วยลูกของผมด้วย ผมไม่ควรใช้เงินมาดูถูกคุณเลย!”
เฉินชางถอนหายใจ เด็กนี่…ทำไมไม่รู้จักยอมรับผิดแล้วปรับปรุงนะ แถมยังเพิ่มความผิดอีกกระทงอีก!
พวกทุนนิยมอย่างพวกคุณก็นิยมใช้มิตรภาพมาหลอกลวงคนหรือ
แต่เฉินชางถอนหายใจ
รีฟส์พูดต่อ “แน่นอน ผมรู้ว่าเวลาของคุณมีค่า ดังนั้นผมยินดีจ่ายยี่สิบล้านชดเชยความเสียหายให้คุณ!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็พยายามกดหัวใจที่เต้นระรัว เขาพูดอย่างนิ่งเรียบ “เงินไม่เป็นไร ที่สำคัญคือเด็ก! ไม่มีปัญหาครับ”
ได้ยินน้ำเสียงสบายๆ ของศาสตราจารย์เฉิน รีฟส์ตื่นเต้นขึ้นมาทันที รีบพูดว่า “คุณรอเดี๋ยว อีกสามสิบนาทีเฮลิคอปเตอร์จะบินไปถึงสนามบิน ผมจะไปรับคุณ”
เฉินชางมองอีกสิบสองคนบนเครื่องบิน “ทางผมมีเพื่อนด้วย สิบสองคนครับ”
รีฟส์รีบพยักหน้า “ผมจะส่งเฮลิคอปเตอร์ไปอีกลำครับ!”
เฉินชาง “…”
จริงด้วย!
นี่จึงจะเป็นวิถีคนรวยที่ถูกต้อง
แต่…คุณมาพูดเรื่องมิตรภาพกับผมทำไม
บอกมาเลยว่าเท่าไรไม่ได้เหรอ
หลังวางสาย พวกเฉินชางก็ออกจากเครื่องบินภายใต้การนำของเจ้าหน้าที่
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ ศาสตราจารย์เฉิน”
ทุกคนถามด้วยความสงสัย “ทำไมจู่ๆ จะไปที่อื่นล่ะ”
เฉินชางถอนหายใจบอก “
