ออกมาครั้งนี้ ไม่ได้พาพวกคุณไปกินดีๆ ผมก็เสียใจ หลังขึ้นเครื่องบินผมคิดนานมาก คิดว่ามาทั้งทีไม่ง่าย เลยจะพาทุกคนใช้เงินหลวงกันสักหน่อย!”
ถ้าทุกคนเชื่อคำพูดเหลวไหลนี่ก็แปลกแล้ว!
“เชี่ย เชื่อก็บ้าแล้ว!”
“คุณแอบขนของผิดกฎหมายหรือเปล่า”
มีแค่หลิวฉวนที่จริงจังสุด “ศาสตราจารย์เฉิน คงไม่ใช่ว่าเมื่อคืนคุณสั่งบริการพิเศษแล้วไม่ได้จ่ายเงินหรอกนะ”
เฉินชางจ้องหลิวฉวนนิ่ง “ไอ้หนู คุณ…หมดอนาคตแล้ว!”
ทุกคนหัวเราะทันที
เฉินชางก็อธิบายเล็กน้อย “มีคนป่วยน่ะครับ จำเป็นต้องผ่าตัด เดี๋ยวอีกฝ่ายจะมารับผม”
รอไม่นานก็มีเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งมาจอดตรงลานจอดด้านหน้า
ชายคนหนึ่งรีบเดินเข้ามา “ศาสตราจารย์เฉิน สวัสดีครับ ผมชื่อรีฟส์เคิร์ต ขอบคุณมากครับ!”
เฉินชางยิ้มบอก “หัวหน้าสวี หัวหน้าเหอ อาจารย์เมิ่ง หัวหน้าหลี่ พวกคุณไปกับผมก่อน”
ระหว่างที่พูด ก็มีหลายคนขึ้นเฮลิคอปเตอร์
หลังทุกคนเห็นเฮลิคอปเตอร์ก็พลันตาค้าง!
เชี่ย
นี่คงเป็นมหาเศรษฐีสินะ!
ถึงขั้นนั่งเฮลิคอปเตอร์มารับคน นี่มันวางมาดใหญ่โตเกินไปแล้วมั้ง
เฉินชางกำลังจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ ทันใดนั้นเขานึกขึ้นได้จึงพูดเสียงดัง “หลิวฉวน คุณกลับประเทศไปก่อนแล้วกัน!
“คุณรีฟส์ ส่งเพื่อน
