บทที่ 635 เจ้าชอบแบบไหน?
“แม่นางชิง แม่นางชิงออกมาแล้ว”
ได้ยินเสียงในกลุ่มฝูงชนพึมพำ พวกจูชีและเสินกวงจี้จึงเพิ่งรู้ว่าคนผู้นี้คือแม่นางชิงที่ทุกคนเพิ่งพูดถึง
เห็นเพียงร่างของนางที่สวมเสื้อคลุมยาวสีเหลืองเขียว ราวกับเทพธิดาบินลงมาจากป่าเขา ราวกับมีดอกฝูหรงไหลตามลำธารสายหนึ่งราวเทพธิดาผู้งดงาม
เทียบกับเถาเหนียงแล้ว มีรูปแบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
จูชีและเสินกวงจี้ ทั้งสองคนผู้ไม่เคยเห็นโลกภายนอกมองทางนี้ครู่หนึ่ง มองทางนั้นครู่หนึ่ง เทียบไม่ได้ว่าผู้ใดงดงามกว่า
“เจ้าชอบแบบไหน?” เสินกวงจี้เข้าไปถามจูชีเสียงเบา
จูชีกะพริบตา ใช้เสียงที่เบาเช่นเดียวกันตอบกลับไป “ชอบทั้งหมด”
“พรืด…” หลิวเจี้ยนถงหัวเราะออกมา “เจ้าโลภมากเสียจริง เลือกเรือได้เพียงลำเดียวรู้หรือไม่?”
จูชีมีสีหน้าไร้เดียงสา “แต่ล้วนงดงามทั้งหมดนะขอรับ ขึ้นเรือลำหนึ่งก่อน จากนั้นค่อยเปลี่ยนไปขึ้นเรืออีกลำไม่ได้หรือขอรับ? เช่นนี้ก็จะไม่มีผู้ใดขุ่นเคืองด้วย”
หลิวเจี้ยนถงอดหัวเราะไม่ได้ “บางเรื่องก็ใช่ว่าจะพูดแบบนี้ได้…”
ก่อนพูดจบก็ได้ยินเสียงแม่นางชิงและเถาเหนียงโต้เถียงกันขึ้นมา
วิธีที่พวกนางโต้เถียงกัน ไม่ใช่การด่าทอกระชากผมดึงเสื้อผ้าเหมือนอย่างทั่วไป
แต่กลับยืนอยู่บนเรือของตนเช่นนั้น เจ้าพูดคำ ข้าต่อคำ เรียกว่า ‘ปะทะทางศิลป์’
การปะทะทางศิลป์นี้ไม่ใช่การปะทะกันด้วยการขับขานบทกวีหรือร้องเพลง การปะทะเช่นนี้เป็น ‘การแข่งร่ายรำ’
