เฉาอวี๋พูดต่อว่า “อยู่ในวงการวิชาการเหมือนกัน ทุกคนมารวมตัวกันก็จะได้พูดคุยกัน พวกเขาล้วนเป็นชนชั้นสูงจากทุกสาขาอาชีพ ทุกคนต่างอยากเห็นดาวดวงใหม่ของวงการการแพทย์ ผมเลยม มาถามคุณว่ามีเวลาไหม อ้อ! จริงสิ หัวหน้าเสี้ยวก็มานะ”
เฉินชางชะงักไปทันที!
จู่ๆ เขาก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง
งานเลี้ยงที่ไฉเกาผิงคงชวนเขาไปคงไม่ใช่งานนี้หรอกนะ
เฉินชางคิดถึงตรงนี้จึงลองถามหยั่งเชิงว่า “รัฐมนตรีเฉา ผมพาเพื่อนไปคนหนึ่งได้ไหมครับ”
เฉาอวี๋ได้ยินแบบนี้ก็ยิ้มทันที “ได้สิครับ งานเลี้ยงภายใน ทำไมจะพาเพื่อนมาไม่ได้! อีกอย่างจะได้ระดมความคิดกัน!”
เฉินชางรีบพูดว่า “ขอบคุณรัฐมนตรีเฉามากครับ คุณส่งที่อยู่ให้ผมนะครับ เดี๋ยวผมไป”
ตอนนี้เองเฉินชางจึงเข้าใจว่า น่าจะเป็นงานแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ทุกคนมานั่งคุยกัน
และดูเหมือนคนเข้าร่วมไม่น้อยเลยทีเดียว
งานนี้ราคาหนึ่งล้านหยวนเลยหรือ
ไม่ถูกเลยนะ!
หัวหน้าเสี้ยวมีค่ามากเลยนะ
ต่อไปตนก็ทำแบบนี้ได้ใช่ไหม
พาคนไปพบหัวหน้าเสี้ยวแล้วได้เงินหนึ่งล้านหยวน
เป็นงานแลกเปลี่ยนความคิดเห็นตัวต่อตัวแบบนี้เหมือนกัน
เฉินชางส่ายหน้า หลังจากวางสาย ก็เตรียมโทรหาโฮเวิร์ด
คิดไม่ถึงว่าโฮเวิร์ดกลับติดสาย!
ไม่นานโฮ
